George Is Your Man

These are some beautiful animated photos by Jamie Beck from New York. The animations are just subtle enough but are noticeable. They are truly some amazing photos.

Κοίτα Πώς Μια Κοινωνία Καταρρέει γράφει ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος.

Δεν καταρρει, φοβάμαι. Οδεύει προς τον φασισμό. Δεν εννοώ απλά, μία πιθανή αύξηση σε ποσοστά ακροδεξιών (ή ακροαριστερών) κομμάτων. Μιλάω για δημιουργία συνθηκών στις οποίες ο φασισμός μπορεί να γίνει κυρίαρχο ρεύμα.

Μακάρι να κάνω λάθος.

If you have to explain it, don’t do it.

Why put a scannable QR code in your ads if you have to tell people what to do with it?

You should use the latest marketing and social media technology after your customers and prospects are using them.

Be a fast follower, and be ready to take advantage of the people in a new tech environment. But don’t waste your time dragging them there.

Don’t worry about being first to the party. Arrive fashionably (slightly) late, when everyone is thrilled to see you make an entrance.

Το γεγονός ότι ο ένας εκ των δυο δημοσιογράφων-δημιουργών του Debtocracy απολύθηκε πριν από λίγες ημέρες από το μέσο στο οποίο εργαζόταν αποδεικνύει περίτρανα την ανοησία που βασιλεύει στα ελληνικά ΜΜΕ.



Αν σε κάποια χώρα του πολιτισμένου κόσμου απολυόταν ένας δημοσιογράφος ο οποίος αποδεικνυόταν λίγες ημέρες αργότερα πως έχει τη δυνατότητα να κάνει ένα ντοκιμαντέρ που να αφορά εκατοντάδες χιλιάδες –αν όχι εκατομμύρια- θεατές, αυτός που πρότεινε την απόλυσή του θα πετιόταν από το παράθυρο του έκτου ορόφου. Εκτός βέβαια, αν ήταν ο ιδιοκτήτης του μέσου, ο οποίος θα έπρεπε να κάνει χαρακίρι.

Πάντως, είναι πάρα πολύ αστείο να επενδύεις με τόσες φανφάρες και τόσα εκατομμύρια στο ντοκιμαντέρ «1821», να περνάει εντελώς απαρατήρητο, και ο πρώην υπάλληλος σου μόνο με 8 χιλιάδες ευρώ –που πρόσφεραν οι θεατές- να κάνει ένα ντοκιμαντέρ και να σου παίρνει τα σώβρακα.

Δεν φτάνει να έχεις εργαζόμενους – πρέπει να ξέρεις και τι αξίζει ο καθένας από αυτούς. Οι δημοσιογράφοι δεν είναι φυτά για αναδάσωση – ούτε απευθύνονται σε πολίτες φυτά. Αλλά μάλλον αυτή είναι η επιθυμία των ιδιοκτητών των ΜΜΕ.

Στα ελληνικά ΜΜΕ είναι ικανοί να είχαν υπάλληλο τον Jon Stewart και να τον έβαζαν να σκάβει για να φυτεύει δέντρα στον Υμηττό ή να παίρνει κάθε δεύτερη μέρα συνέντευξη από τη Μαριάννα Βαρδινογιάννη.

Κατά τ’ άλλα, οι ιδιοκτήτες τους δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί πάνε κατά διαόλου. Έλα ντε!

Related posts:

1. Debtocracy-Χρεοκρατία (Απόψε στις 8)
2. Debtocracy
3. Debtocracy (Έρχεται)

Το άκουσα στο ραδιόφωνο και το βρίσκω ένα από τα καλύτερα Chuck Norris Facts που κυκλοφορούν:

Όταν ο Μαρκ Ζουκενμπέργκ τελείωσε με τον κώδικα του facebook και το σήκωσε για πρώτη πρώτη φορά δέχθηκε αίτημα φιλία από τον Chuck Norris B.

Shared by George
Ισχύει;

Κι αν ναι, πόσες αντίστοιχες ημέρες υπάρχουν για άλλες χώρες, τις οποίες έχουν αναδείξει οι ΗΠΑ;

The following Obama speech has been brought to my attention. It looks like the US President decided to celebrate the Day of Greek Independence (25th of March) with the following proclamation. As for his views on the USA continuing the Greek democratic traditions, I will let the readers of this blog to comment! Hey, I just realised I could write an article on the topic!

“One hundred ninety years ago, Greece regained its independence and became a symbol of democracy for the world for the second time in history. As America recognizes this milestone in the birthplace of democracy, we also celebrate our warm friendship with Greece and the lasting legacy of Hellenic culture in our own country.

America’s Founders drew upon the core democratic principles developed in ancient Greece as they imagined a new government. Since that time, our Union has strived to uphold the belief that each person has a fundamental right to liberty and participation in the democratic process, and Greece has continued to promote those very principles. Over the centuries these cherished ideals — democracy, equality, and freedom — have inspired our citizens and the world.

The relationship between the United States and Greece extends beyond our common values and is strengthened by the profound influence of Greek culture on our national life. From the architecture of our historic buildings to the lessons in philosophy and literature passed on in our classrooms, America has drawn on the deep intellectual traditions of the Greeks in our own establishment and growth as a nation. Reinforcing the steadfast bonds between our two countries, Americans of Greek descent have maintained the best of their heritage and immeasurably enriched our national character.

The American people stand with Greece to honor the legacy of democracy wrought over 2,000 years ago and its restoration to the Hellenic Republic nearly 200 years ago. As we celebrate the history and values of Greece and the United States, we also look forward to our shared future and recommit to continuing our work as friends and allies.

NOW, THEREFORE, I, BARACK OBAMA, President of the United States of America, by virtue of the authority vested in me by the Constitution and the laws of the United States, do hereby proclaim March 25, 2011, as “Greek Independence Day: A National Day of Celebration of Greek and American Democracy.” I call upon all the people of the United States to observe this day with appropriate ceremonies and activities.

IN WITNESS WHEREOF, I have hereunto set my hand this twenty-fourth day of March, in the year of our Lord two thousand eleven, and of the Independence of the United States of America the two hundred and thirty-fifth.”

The following Obama speech has been brought to my attention. It looks like the US President decided to celebrate the Day of Greek Independence (25th of March) with the following proclamation. As for his views on the USA continuing the Greek democratic traditions, I will let the readers of this blog to comment! Hey, I just realised I could write an article on the topic!

“One hundred ninety years ago, Greece regained its independence and became a symbol of democracy for the world for the second time in history. As America recognizes this milestone in the birthplace of democracy, we also celebrate our warm friendship with Greece and the lasting legacy of Hellenic culture in our own country.

America’s Founders drew upon the core democratic principles developed in ancient Greece as they imagined a new government. Since that time, our Union has strived to uphold the belief that each person has a fundamental right to liberty and participation in the democratic process, and Greece has continued to promote those very principles. Over the centuries these cherished ideals — democracy, equality, and freedom — have inspired our citizens and the world.

The relationship between the United States and Greece extends beyond our common values and is strengthened by the profound influence of Greek culture on our national life. From the architecture of our historic buildings to the lessons in philosophy and literature passed on in our classrooms, America has drawn on the deep intellectual traditions of the Greeks in our own establishment and growth as a nation. Reinforcing the steadfast bonds between our two countries, Americans of Greek descent have maintained the best of their heritage and immeasurably enriched our national character.

The American people stand with Greece to honor the legacy of democracy wrought over 2,000 years ago and its restoration to the Hellenic Republic nearly 200 years ago. As we celebrate the history and values of Greece and the United States, we also look forward to our shared future and recommit to continuing our work as friends and allies.

NOW, THEREFORE, I, BARACK OBAMA, President of the United States of America, by virtue of the authority vested in me by the Constitution and the laws of the United States, do hereby proclaim March 25, 2011, as “Greek Independence Day: A National Day of Celebration of Greek and American Democracy.” I call upon all the people of the United States to observe this day with appropriate ceremonies and activities.

IN WITNESS WHEREOF, I have hereunto set my hand this twenty-fourth day of March, in the year of our Lord two thousand eleven, and of the Independence of the United States of America the two hundred and thirty-fifth.”

Effective use of social networks bringing profits and helping growth and expansion, says O2's Simon Devonshire

The social enterprise sector is dynamic and forward thinking, and incredibly valuable to the UK economy – the latest estimates suggest it contributes £28bn annually. The results of research we've conducted with the RBS SE 100 Index indicate that this focus on innovation and cutting edge approaches is particularly evident in such businesses' use of social media to further their aims.

Our findings reveal that more than two thirds of social enterprises (67%) are now using social media in the day-to-day running of their businesses, with important results for their success and for the future health of the sector.

Small businesses do not have the big budgets that corporates have for marketing and communications which is why it's so encouraging to see that social media channels are helping them generate considerable value. Effective use of social networks, blogs and forums is enabling social enterprises to add an average of £212,000 annually in increased sales. Such a boost is helping them to expand and grow, with 50% planning to invest in their businesses and more than a third (35%) expecting to hire more staff. This is welcome news at a time when concerns over economic recovery and levels of unemployment remain.

Our findings suggest as many as nine in ten social enterprises are using Facebook and LinkedIn, with 70% using Twitter. The mere fact of having a page or a feed is of course no guarantee of success – but critically, social enterprises are using them to good effect. Such channels will continue to feature heavily in growth plans and will be used in ever more effective ways.

Social networking helps businesses to spread their word through peoples' connections and networks - it's not just who you know but what you think that matters. The social enterprise sector is often characterised by the openness of those operating in it to share and develop ideas and thinking with one another. From my own experience in co-founding social enterprise, One Water, I've experienced firsthand how effectively business people network, collaborate, and support each other in the development of powerful ideas.

Social media facilitates this process – more than a third (38%) of social enterprises now use such tools to develop ideas and thinking with other businesses.

It is now easier than ever before to identify, engage, listen to and share ideas and thinking online with like-minded individuals and organisations and to mobilise them.

Online networking isn't a replacement for face-to-face contact. But used alongside real world interaction, it can serve organisations' aims well. Social enterprises clearly recognise this, with 41% networking online with peers and other organisations that share similar values.

This is incredibly encouraging. At O2 we fully acknowledge and champion this sector – from our recognition of the Social Enterprise Mark, to the products and services we provide. We're focused on listening to the needs of those in the sector and how we can best meet them. The prospects for social enterprises look better than ever, and we are ready to play our part in helping them realise their full potential.

• Simon Devonshire, General Manager of Small and Medium Business, O2, will be speaking at the UK's biggest social enterprise event, Voice 11, on 30 March at The O2. Voice11 brings together existing, new and emerging social enterprises, investors and public and private sector partners as well as political and business leaders.

This content is brought to you by Guardian Professional. To find out about forthcoming Q&As, sign up to the social enterprise network.

#include stdlib.h
 
int main(void)
{
    return EXIT_SUCCESS;
}

Πλήρες άρθρο! »  

Εδώ και πολλά χρόνια, θέλω να βάλω μία σημαία στο μπαλκόνι μου. Το ξεχνάω, κάθε φορά, σε κάθε επέτειο, αλλά σχεδόν το μετανιώνω: την επόμενη φορά, σίγουρα θα το κάνω.

Αλλά δεν το κάνω.

Η αλήθεια είναι πως μου αρέσει που είμαι Έλληνας. Θέλω να πω, το ίδιο θα μου άρεσε αν ήμουν και Πακιστανός, Τούρκος ή Σκοπιανός, αλλά και Έλληνας που είμαι, πολύ μου αρέσει.

Βέβαια, ίσως φταίει που είμαι μισός Γάλλος – η μητέρα μου ήταν Γαλλίδα. Και μισός Γάλλος που είμαι, μ’ αρέσει. Δεν βλέπω γιατί να μην μ’ αρέσει.

Μόνο που τώρα τελευταία, δεν μ’ αρέσει το πως έχουν κάνει άλλοι να είσαι Έλληνας. Έλληνας πχ κατέληξε να είναι να μισείς τους Τούρκους, δεν θέλω να είμαι τέτοιος Έλληνας. Για άλλους, Έλληνας σημαίνει να χαίρεσαι υπερβολικά με τις νίκες των εθνικών ομάδων, και να λυπάσαι επίσης υπερβολικά – σχεδόν να θυμώνεις. Ούτε τέτοιος Έλληνας θέλω να είμαι.

Κάποιοι τύποι νιώθουν Έλληνες όταν φοράνε τα μαύρα τους τα τζάκετ, αρπάζουν τα καδρόνια και βαράνε τον πρώτο μετανάστη που θα βρούνε μπροστά τους – άλλοι, νιώθουν Έλληνες όταν καίνε βιβλία, ή όταν κλέβουν την εφορία.

Ούτε τέτοιος Έλληνας θέλω να είμαι.

Εγώ, περιέργως, έχω άλλη Ελλάδα στο μυαλό μου.

Θέλω να είμαι εκείνος ο Έλληνας που βοηθάει τον μετανάστη που θα έρθει στην χώρα του, που θα μοιραστεί το ψωμί του, θα εκπαιδεύσει το παιδί του, θα γιατρέψει την γυναίκα του. Θέλω να είμαι εκείνος ο Έλληνας που θα πληρώσει τους φόρους του, φροντίζοντας όμως ταυτόχρονα να είναι δίκαιοι για όλους, όχι μόνο για ‘κείνον.

Θέλω να είμαι ο Έλληνας που λέει καλημέρα στον γείτονά του, είτε της πολυκατοικίας, είτε της γειτονιάς, είτε της διπλανής χώρας. Να λυπάται με τις λύπες του, να είναι δίπλα του στα δύσκολα και να χαίρεται με τις χαρές του.

Θέλω να είμαι εκείνος ο Έλληνας που δεν θα ντρέπεται να βάλει την σημαία του στο μπαλκόνι, γιατί δεν θα έχει κοιτάξει αλλού όταν κάποιος αδικεί κάποιον άλλον. Δεν θα έχει κοιτάξει αλλού όταν κάποιος άλλος πεινά, ή υποφέρει. Θέλω να είμαι ο Έλληνας που θα τον δείχνουν όλοι, και θα λένε τιμά τον λόγο του, μου στάθηκε, ήταν ντόμπρος. Θέλω να είμαι ο Έλληνας που θα αφήσει θα χαρεί να δει, δίπλα του, τον Πακιστανό ή τον Τούρκο να βγάλει την δική του σημαία στο μπαλκόνι, στο διπλανό από το δικό μου, γιατί θα νιώθει εξίσου περήφανος που είναι Πακιστανός, ή Τούρκος.

Δεν βλέπω γιατί τα καραφλοξυρισμένα παιδαρέλια είναι πιο Έλληνες από μένα. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο μπαγάσας που κλέβει την εφορία γιατί νιώθει ότι αδικείται, αλλά ψηφίζει το ίδιο κόμμα που τον αδίκησε γιατί του έδωσε δουλειά στο δημόσιο είναι πιο Έλληνας από μένα. Δεν κατανοώ γιατί ο πολιτικός αρχηγός που διασπείρει μίσος, απέχθεια, διαφορά και έχθρα είναι πιο Έλληνας από μένα. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί αυτός που καίει έναν (υποτυπώδη) χώρο διαφορετικής λατρείας, αδιαφορώντας αν έχει μέσα ανθρώπους, είναι πιο Έλληνας από μένα. Δεν μπορώ να διανοηθώ γιατί ο πολιτικός που πατάει τον όρκο του, που λέει δημόσια και εν γνώσει του ψέματα είναι πιο Έλληνας από μένα.

Επειδή το λέει; Επειδή κρέμασε στην γιορτή την σημαία στο μπαλκόνι; Επειδή το καπηλεύτηκε;

Την βλέπουμε αλλιώς την Ελλάδα. Εγώ πάντως, σίγουρα την βλέπω αλλιώς. Και όσο μεγαλώνω, τόσο αγνοώ την δική τους ερμηνεία του έλληνα, τόσο περισσότερο θέλω να φωνάξω ότι είμαι Έλληνας.

Της δικής μου Ελλάδας. Της δικής μου πατρίδος η σημαία.

Πλήρες άρθρο! »  

Οι πενήντα εργαζόμενοι στο πυρηνικό εργοστάσιο της Fukushima, έχουν ήδη γίνει λήμμα στην Wikipedia. Τα κανάλια μιλάνε γι’ αυτούς, οι εφημερίδες αναφέρονται σ’ αυτούς, ενώ, χωρίς αμφιβολία, κάπου περιμένει ένα σενάριο γι’ αυτούς.

Δεν είναι περίεργο. Χρειαζόμαστε, φαίνεται, και κάποιους πενήντα.

Αυτοί οι πενήντα έχουν έναν ιδιαίτερο ρόλο. Είναι το τελευταίο σκαλοπάτι. Όταν όλα πάνε σκατά, όταν τα βαψίματα και οι φωτοσκιάσεις δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα πια, κάποιοι πενήντα θα χρειαστούν για να μην γίνει ο εφιάλτης πραγματικότητα.

Δεν εχει σημασία ούτε ποιοι πενήντα, ούτε ποιος εφιάλτης. Στην Ιαπωνία, για παράδειγμα, ήταν λέει ενημερωμένοι για την κακή ποιότητα των εργοστασίων, και ότι δεν θα άντεχαν στον σεισμό. Αποκρύφτηκε. Κανείς από τους πενήντα δεν ήταν υπεύθυνος για αυτό το μυστικό – πάω στοίχημα, ότι μεταξύ τους, ήξεραν καλά ότι τα πράγματα ήταν σκατά. Αλλά, αυτοί που κρύψανε το πρόβλημα – δεν είναι στους πενήντα. Μπορεί να είναι κάλλιστα όμως σ’ αυτούς που τους ηρωποιούν – αλλά όχι σ’ αυτούς που θα πεθάνουν, σίγουρα, από ραδιενέργεια. Ψάχνουμε βλέπεις για ήρωες, όχι για μαλάκες.

Αλλά δεν έχει σημασία ποιοι είναι οι πενήντα. Οι πενήντα μπορεί να είναι ένας. Εκείνος που, σύμφωνα με τον μύθο, συνάντησε τον πρωθυπουργό σταματώντας τον στον δρόμο και του είπε “να σου δώσω την σύνταξή μου για να σωθεί η ελλάδα”. Αναφέρθηκε αυτός από τον πρωθυπουργό. Βέβαια, οι μη-ηρωες που φωνάζουν “Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και ληστεύει τον λαό” είναι μάλλον προδότες. Το σημαντικό είναι να μιλάμε για τους ήρωες τώρα. Είναι δύσκολα τα πράγματα λέμε. Συγκεντρώσου.

Ή εκείνους που παλεύουν ακόμα να πληρώσουν εισιτήρια στα διόδια. Μην με παρεξηγήσετε, και γω τέτοιος είμαι, πάω απο κεκτημένη ταχύτητα, *θέλω* να πληρώσω, είναι το πρέπον και το σωστό βρε αδελφε. Ίσα που τσακώνομαι κιόλας. Αλλά παραδέχομαι ότι οι άλλοι, οι προδότες, είναι αυτοί που έκαναν μία ολόκληρη κοινωνία να πει “για κάτσε ρε φίλε, είναι δυνατόν να έχουμε τέτοιους όρους;” είτε πληρώνουν, είτε όχι. Οι πολλοί δεν πληρώνουν, οι λίγοι επιμένουν και πληρώνουν βάζοντας επάνω από όλα τους δύσκολους καιρούς που τραβάμε.

Ή, αν μου επιτρέψετε την σιχαμερή ισοπέδωση, ήρωες μπορεί να είναι (για μένα, τον ας πουμε αριστερό) και οι τριάντα που φρόντιζαν τους τριακόσιους μετανάστες. Για να έχω εγώ, ο μαλάκας, ήσυχη την συνειδησή μου. Πάλεψα και “εγώ” για τους μετανάστες σήμερα. Ή οι εκατό, διακόσιοι, που δεν κοιμούνται τα βράδια και φυλάνε την γειτονιά τους από τα σκουπίδια που θέλουν να τους αφήσω ..εγώ.. Πάλεψα και “εγώ” για να μην περάσει η κυβερνητική χούντα. Ή οι καμιά κατοστή ΔΙΑδες, που περιπολούν τα βράδια ανάμεσα από σφαίρες. Για να κοιμάμαι ήσυχος ότι δεν θα με ληστέψει κανένας μαφιόζος νυχτιάτικα.

Όλοι μπορούμε να ξεχωρίσουμε τους αληθινούς ήρωες, σωστά;

Σωστά. Έχουμε ανάγκη από ήρωες. Από κάποιους να πουν “θα θυσιαστώ εγώ” για να σωθεί “το κοινό καλό”. Αν δεν τους έχουμε, πρέπει να τους εφεύρουμε – κάποιος πρέπει πάντα να μας βγάζει από τα σκατά. Από εκείνα που μπήκαμε όταν κάποιος άλλος είπε “όχι μωρέ, καλό είναι το εργοστάσιο”, “έλα μωρέ, ας το πάρουμε και αυτό το δάνειο”, “σώπα μωρέ, ότι να ‘ναι, αρκεί να γίνει το έργο”.

Δεν είμαι υβριστής, δεν παρομοιάζω το “ατύχημα” (σιγά το ατύχημα, προμελετημένο ήτανε) της Fukushima με το “ατύχημα” (μην αρχίσω) της ελληνικής οικονομίας και της κρίσης.

Ούτε τους πενήντα που θα ψηθούνε σαν κεράκια με τους πενήντα που λένε “χαλάλι η σύνταξή μου αρκεί να μην ξεφτιλιστούμε σαν Έλληνες”.

Ο καθείς πράττει όπως καταλαβαίνει. Μπράβο στους μεν, (γλυτώνουν το iPad μου και το Laptop μου να μην αναβοσβήνει και σβηστό στο σκοτάδι, και το sushi μου για το bussines meeting μου, να χω κάτι τρέντι να φάω), μπράβο στους δε, σώζουν ό,τι, και όπως νομίζουν αυτοί πρέπον.

Δεν ξέρω όμως αν αξίζω εγώ να σωθώ. Γιατί αν δεν φάω τα σωθικά του κάθε πούστη που είπε “όχι μωρέ, καλό είναι το εργοστάσιο”, ή του κάθε κερατά που είπε “έλα μωρέ, ας το πάρουμε και αυτό το δάνειο” οι πενήντα, οι κάθε πενήντα, θα είναι παράταση, όχι λύση.

Και εκεί έγκειται ο προβληματισμός του ποστ. Όχι αν αυτοί είναι ήρωες. Αλλά εγώ αξίζω την θυσία τους.

Δεν κανω κέφι να απαντάω σε επεξηγηματικά σχόλια και τα κλείνω. Ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε.

[Source: The Oatmeal | Via Buzzfeed]

Related posts:

1. Playable Angry Birds Birthday Cake
2. Angry Birds Friendship [Video]
3. Adorable Angry Birds Cosplay [Pic]