Gerrit Vromant

Ergens in de zomer van 2011 kwam ik op het genieuze idee om eindelijk maar eens mijn blog die al een paar jaar gratis op vromant.wordpress.com staat zelf te gaan hosten. Na veel wikken en wegen ging ik maar voor de originele domeinnaam gerritvromant.be (Moest er nu geen bouwbedrijf zijn dat al vromant.be heeft dan zou ik niet zo lang getwijfeld hebben) en bijhorende hosting van bij Versio.be (allé ja, .nl eigenlijk). Na een paar dagen prutsen en klooien gaf ik het op. Het was allemaal te ingewikkeld om het ding op zijn poten te krijgen. Een jaar later liep de hosting en de domeinnaam op zijn einde. Er heeft nooit iets op gestaan.

Fast forward naar vorig (verlengd) weekend. Toch nog eens beslist om toch maar eens mijn blog zelf te gaan hosten. Al is het maar om in de CSS van mijne wordpress theme te klooien. Het lettertype stond mij niet meer aan, en ik snap niet hoe het mij ooit heeft aangestaan. Ik ben niet voor Serif lettertypes. Al lang niet. Dat leest zo moeilijk voor bodytekst Waarom hebben jullie mij nooit gezegd dat dat op mijn blog zo was en dat dat op niet veel trok? Anyway, ik wou een beter leesbaar lettertype, en dat kan in WordPress.com enkel door typekit integratie die je enkel krijgt bij een WordPress Premium account dat 30$ kost. Elke lachte mij uit en zei: koop toch eens uwe eigen hosting, kunt ge zo veel veranderen als ge wilt.

En dus kocht ik weer hosting bij Versio met opnieuw gerritvromant.be erbij. Dat kost dus 11,68€ voor een jaar. En begon te klooien om alles in orde te krijgen. Voor die 11,68€ kunt ge niet de service verwachten waarbij ze alles voor u klaarzetten, maar hey, de prijs is ook het tiendelige. Na een paar korte (zowel in lengte als in toon) chatsessies met de supportdienst van Versio (toch nog support voor dat geld, kunt ge niet menen) en 3 dagen prutsen, met wordpress installatiesessies, DNS namechanges, CSS- en FTP- en MySQLgedoe mag ik toch de lancering van mijn eigen website http://www.gerritvromant.be aankondigen. Ah ja, want nu mag ik de term website gebruiken. Dat vond ik niet zo staan voor een blog gehost op WordPress.com. Maar nu mag dat wel. Ookal staat op mijn website gerritvromant.be ook maar gewoon dezelfde blog, is het de term website toch al waardig, niet? Hopelijk schrijf ik er nu nog wat vaker een stukje op.

Anyway, dus een nieuwe URL, moest ge het nog niet weten: http://www.gerritvromant.be. De WordPress-reader, RSS of E-maillezers klikken best even door om hun abonnement te vernieuwen (gratis enal!), want ik vrees dat ge anders niet veel meer te zien gaat krijgen. En een nieuw thema. Met van die HTML5 en responsive design en mooi lettertypes enzo. Allemaal voorniet. Geinteresseerden in het thema kunnen terecht op http://quarktheme.com/, maar liever niet. Ge weet wel, ik zou een beetje ambetant lopen moest iemand anders zijn blog er net hetzelfde uitzien. En ookal is er bitterwijnig te customizen aan dit theme, heb hem precies nog niet vaak gezien, dus we wagen het er eens op.  Het vorige thema kwam trouwens van helemaal achteraan de lijst gerangschikt op populariteit, en dat ben ik 1 keer tegengekomen online en het was awkward. Zoals met de kleren die ge gisteren in de H&M gekocht hebt vandaag de H&M binnenwandelen. Of erger, iemand anders met net dezelfde kleren tegenkomen. Ugh.

Anyway, weg hier, tis op www.gerritvromant.be te zijn.

Altijd als ik zo wat blogs of opiniestukken lees krijg ik zin om zelf ook wat te schrijven. Maar over wat? En ik ben bijlange niet zo wijs of heb geen echte copywriting, literatuur of journalistieke opleiding genoten zoals mijn helden. Al had het niet veel gescheeld, want journalistiek is zeker iets wat mij interesseerde, moest het niet zo gebonden zijn aan politiek.

Anyway, mijn helden dus. Ik zeg het hen af en toe dat ze helden zijn. Maar niet genoeg. Ik lees hun blogs of artikels via Feedly of kom er op een of andere manier via Twitter op terecht. Maar daar ben ik een van die tientallen, honderden of duizenden impressies die op hun site terecht komen. Bezoekers waar zij ongetwijfeld wel waarde aan hechten maar niet goed weten hoe veel. Want een krantensite weet misschien wel hoeveel elke bezoeker waard is omdat zij leven van de impressies van hun advertenties, en een blogger is waarschijnlijk wel blij als op de datum van publiceren van artikel X het aantal bezoekers hoger ligt dan gemiddeld, maar er zijn weinig indicatoren van mate van appreciatie.

Ja je kan liken, tweeten, +1en of pinnen, maar dat is delen, en niet zozeer apprecieren. Een share is niet per se een endorsement, en een endorsement hoeft geen share te zijn. Bovendien wil ik dat de schrijver weet dat ik zijn artikel goed vind. Met de nadruk op ik. Ik wil dat hij weet wie ik ben. Want ik wil dat ook weten van de mensen die mijn stukjes graag hebben. Ik wil weten wie ze zijn, wat ze doen, en als het even kan wat ze specifiek leuk vonden? En of ze nog meer van mijn stukjes leuk vonden. En hoe lang ze op mijn blog gebleven zijn. Of ze nog andere stukjes hebben gelezen.

Op WordPress kan een blogger een sterretjes-ratingsysteem toevoegen aan elke post. Hij kan ook een WordPress Like button toevoegen die andere WordPress bloggers kunnen gebruiken. Die sharet ook wel ergens denk ik, maar ik zou niet weten waar. Maar hij geeft een mooie melding aan de blogger: X has liked your article. Zo mooi. Zo duidelijk. Ik heb ze staan. Gebruik ze gerust.

Wie betere oplossingen weet, roep maar eens. Robin zei al van Flattr, maar daar moet de schrijver zich zelf eerst op inschrijven als ik het goed begrijp. En gaan betalen is ook zo onnozel. En als die oplossing nu nog eens in Feedly geintegreerd kan worden, dan zou dat tof zijn. Zonder dat de schrijver zelf wat moet doen. Over alle platformen heen. Roep maar.

EDIT: Wat dachten jullie van een “gelezen-knop” of een “gelezen en goedgekeurd-knop”?

Hoe goed die eenideeperdag ook is om elke dag u aan te zetten tot nadenken, een keer er een gat is het gedaan. Dan heeft het geen zin meer. Zelfs al staan er zelfs nog een aanal ideeën klaar in mijn Evernote.

Het heeft toch 9 dagen mogen zijn. Das al iets. Binnenkort dus weer wat anders.

Fuck zeg, ik lag al in bed. Zegt Elke plots “hé hebt ge u eenideeperdag al gedaan vandaag?” shiiiit.

En dus haal ik m’n gsm maar boven, en zie ik dat de site een mobiele versie heeft. Dat verbaast me een beetje, want op de iPad geeft hij net dezelfde versie als op de computer, en dat werkt niet zo praktisch.

Bestaan er eigenlijk al tools die elke site kunnen omzetten naar een mobiele site? Zou best geïntegreerd mogen zitten in mijn Chrome browser op Android.