| "Volverán en su forma verdadera / cuando vieren con presta diligencia / derribar los soberbios levantados, /y alzar a los humildes abatidos / por mano poderosa para hacerlo." Cervantes,Coloquio de los perros. Imago mutuata hinc |
Et uesco sale saxa peresa.
| Martha quattuor annos Neapoli uersans indicat montem Vesuuium |
| PLIN. epist. VI 20, 5 |
| PLIN. epist. VI 20, 10 |
| PLIN. epist. II 3 |
atque oculos oculis spectare fatentibus ignem:saepe tacens uocem uerbaque uultus habet.
| Iosephi Malhoa (1855-1933) pictura "O Fado"(1910) nuncupata |
| 295 | *Ut violae circa ripas et flumina, cum ver incipit et clari vicerunt frigora soles, permulcent auras, procul et via fragrat odore et procul aeria fruitur novitate viator: at propius cupide ripas accede, viator: nullus odor naris temptabit, nulla voluptas: |
| 300 | sic et amor: dum primus abest, dum fervet oletque: si propius tandem, victus dulcedine, tangis, iam nec olet nec fervet amor nec denique quicquam est. 2*Ut flos in clausis humilis viget hesperis hortisinter odoratas violas et lilia, nullo |
| 305 | in pretio, quippe ex se nullum exspiret odorem: praeteriens luci despectat iure viator: ast idem redeat multa vel nocte viator: nocte olet et secum vigil aurea sidera mulcet: sic amor: ut luci despectent (?), ut male volgo |
| 310 | audiat; ut tranquilla quies advenit et umbra, ille animum quodam secretum ture vaporat. |
Amica Colombiana meam in mentem affert memoriam Iohannis Orberg, qui de uita decessit abhinc duos annos, quamquam nobis opus reliquit pulcherrimum in aeternum.
| Libri nonnulli quos per hos dies rimor |
| Imago sumpta hinc |
Et cum pater deliberaret, cui potissimum filiam suam in matrimonium daret, cogente iniqua cupididate, flamma concupiscentiae, incidit in amorem filiae suae et coepit eam aliter diligere quam patrem oportebat. Qui cum luctatur cum furore, pugnat cum dolore, uincitur amore; excidit illi pietas, oblitus est se esse patrem et induit coniugem.
Sed cum sui pectoris uulnus ferre non posset, quadam die prima luce uigilans inrumpit cubiculum filiae suae, famulos longe excedere iussit, quasi cum filia secretum conloquium habiturus, et stimulante furore libidinis diu repugnanti filiae suae nodum uirginitatis eripuit, perfectoque scelere euasit cubiculum. Puella uero stans dum miratur scelesti patris impietatem, fluentem sanguinem coepit celare: sed guttae sanguinis in pauimento ceciderunt.
Subito nutrix eius introiuit cubiculum. Vt uidit puellam flebili uultu, asperso pauimento sanguine, roseo rubore perfusam, ait: "Quid sibi uult iste turbatus animus?" Puella ait: "Cara nutrix, modo in hoc cubiculo duo nobilia perierunt nomina."
"Omnes inquam [scil. Horatii Odae] tantae sunt venustatis, ut et mihi et aliis prudentioribus omnem ademerint spem talium studiorum. Inter caeteras vero duas animaduerti quibus ne ambrosiam quidem aut nectar dulciora putem. Altera est tertia quarti libri:
Quem tu, Melpomene, semel / Nascentem placido lumine videris.
Altera est nona tertiae:Donec gratus eram tibi.Quarum similes malim a me compositas quam Pythionicarum multas Pindari et Nemeonicarum, quarum similes malim composuisse quam esse totius Tarraconensis rex."
HORATIVS: Dōnec grātus eram tibī,
nec quisquam potior bracchia candidae
ceruīcī iuuenis dabat,
Persārum uiguī rēge beātior.
LYDIA: Dōnec nōn aliā magis
ārsistī, neque erat Lydia post Chloēn,
multī Lydia nōminis
Rōmānā uiguī clārior Īliā.
HOR.: Mē nunc Thressa Chloē regit,
dulcēs docta modōs et citharae sciēns,
prō quā nōn metuam morī,
sī parcent animae fāta superstitī.
LYD.: Mē torret face mūtuā
Thūrīnī Calais fīlius Ornytī,
prō quō bis patiar morī,
sī parcent puerō fāta superstitī.
HOR.: Quid sī prisca redit Venus,
dīductōsque iugō cōgit aēneō,
sī flāua excutitur Chloē,
rēiectaeque patet iānua Lydiae?
LYD.: Quamquam sīdere pulchrior
ille est, tū leuior cortice et improbō
īrācundior Hadriā,
tēcum uīuere amem, tēcum obeam lubēns.
οἱ μὲν ἰππήων στρότον οἰ δὲ πέσδων,
οἰ δὲ νάων φαῖσ΄ ἐπὶ γᾶν μέλαιναν
ἔμμεναι κάλλιστον͵ ἔγω δὲ κῆν΄ ὄτ-
τω τις ἔραται.
| Hodiernum "preambulum" quod aiunt Priamel |
| Imago ab Alberto Montt delineata sumpta hinc [Verba mutata Latineque uersa sunt a me] |
PREMERE POLLICEM, CONVERTERE POLLICEM (746)
Antiquitus in pollice fauoris erat studiique significatio. Qui faueret, pollicem premebat, qui minus faueret, pollicem conuertebat. Qui gestus in prouerbium abierunt, ut iam premere pollicem dicatur, qui quoquo pacto fauet, conuertere qui male uult. Plinius lib. XXVIII, cap. II (25):
Pollices, cum faueamus, premere etiam prouerbio iubemur.
Iuuenalis (3, 36-37): Conuerso pollice vulgi / Quemlibet occidunt populariter.
Horatius utroque pollice dixit pro summo fauore (Hor. Epist. I, 18, 65-66):
Consentire suis studiis qui crediderit te Fautor,
utroque tuum laudabit pollice ludum.
Porphyrion enarrat hunc ad modum: Vtroque pollice, id est utraque manu συνεκδοχικῶς, synecdoche a parte totum. An qui vehementius laudat, manus iungens iungit pollicem cum proximo. Acron hoc pacto: Vtroque | pollice συνεκδοχικῶς manu utraque, sublataque pariter ac saepius mota. Hic enim gestus valde laudantium est. Sane utrunque, sicut ex iis coniici licet, prouerbii origo fugit.
| Nomisma dictum "de Cavillargues" (ca. saec. II-III) ubi editor ludorum pollicem pressum exhibet. In Museo Archaeologico Nemausi (uulgo Nîmes) [Imago sumpta hinc] |
Vtroque pollice, compresso significare volebant deosculandum esse eum qui bene luserat; contra conversis pollicibus ignave devictum necari jubebant. Eo enim modo necantur pulices: Et verso pollice vulgi, Quemlibet occidunt populariter (Juvenalis 3, 36). Frustra se hactenus torserunt eruditissimi. Quid apertius?
| Pollex uersus siue deorsum siue sursum: signum mortis utrumque apud antiquos Romanos |
"Membra cuncta illius omnium gentium consociationis, quae vulgo a compendiariis litteris UNESCO nomen trahit, vehementer exhortamur (…) ne suadere desistant praesidibus omnium Rerum publicarum in Europa linguas Graecam Latinamque fovendas, tutandas, divulgandas esse, (…) tum ut recipiant utramque linguam in “totius humani generis patrimonium” (…)"
"Cum quidem indicem earum rerum scrutaremur, quas consociatio omnium gentium cultui humanitatique provehendis, vulgo UNESCO, in patrimonium totius generis humani recepisset, sermones gentium, quae suis linguis Garifuna atque Semeiskie appellantur, una cum fabulis populi Zapara praesenti sermone traditis invenimus. Quod quidem nos magno gaudio affecit, cum toto animo credamus omnem cultum, quicumque posteritati adservatur, ad ditandam humani generis varietatem ac memoriam haud parum facere posse. Nemo autem erit quin sermonem tum Graecorum, tum etiam Romanorum hereditatem, licet non sensibus apparentem, toti humano generi magni aestimandam affirmet.
"Etenim innumera philosophorum praecepta una cum naturalibus inquisitionibus, iuris institutionibus ac litterarum monumentis sunt per saeculorum decursum his duabus linguis illustrata. Itaque firmiter censemus atque contendimus utrumque nostrorum maiorum sermonem in hoc patrimonio numerandum esse."
"Quodsi tu quoque nobiscum sentis, praecamur incepto calculum adicias nomen tuum huic petitioni adscribens:
"De hoc quidem ac de quibusdam aliis argumentis die XXVIII mensis Novembris, hora III cum dimidia p.m., disputabitur in aedibus Academiae Vivarii novi, quo vos omnes ad scholarum nostrarum inaugurationem sollemniter invitamini."
Hoc inceptum auspiciis Academiae Vivarii Novi provehitur |
Сallisto iuuenis erat nobili prosapia, acri ingenio, agili corpore, tenere educatus, dotatus plurimis animi et corporis gratiis, statura inter celsam et breuem media. Hic capitur Amore Meliboeae, adolescentulae speciosissimae, generosissimae et Fortuna lautissimae, unicae heredis parentum suorum Pleberii et Alisae, iisque charissimae. Haec, alioquin pudicissima, uicta tandem est Callistonis assultibus, conciliatrice Caelestina, muliere lenâ astutissimaque quae et seruos Callistonis duos dolo in suas partes traxit, ut quid Domino pro se quisque deberet, obliti, lucrum et uoluptatem suam eius utilitati praeponerent. Ad extremum pessima et infelicissima finis secuta est tam Dominos Amatores quam seruos horum nequam et malos.
Cum plurima pars Lyceorum ["et Vniuersitatum" ego adderem] non artem loquendi ["neque intelligendi" ego dicere auderem], sed facultatem legendi ["uel potius uertendi in sermonem uernaculum" ego denuo adderem] praescribat, institutio scholaris muta manebit nec revivescere poterit.Plura de hoc argumento iterum scribam otiosa.
| Τὰ γραμματεῖα καὶ ὁ κάλαμός μου |
- ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
- PINAX ONLINE: A List of Web Bibliographies on the Ancient Greek World
- Précis de grammaire grecque
- ALPHABETUM GRAECUM: Περί ελληνικής προφοράς
- ATHENAZE - Introducción al griego antiguo.
- Athenaze-WIKI
- ΔIAΛOΓOI ATTIKOI - Τί δ´ διανοεισθε περι του ελληνίζειν; Quid cogitatis de Graece loquendo?
- Un niño griego en casa ( A Greek Boy at Home), de W.H.D. Rouse (Ana Ovando)
- POLIS: Curso intensivo de griego antiguo (Christophe Rico)
- Σχολὴ εἰς τὸ τὴν ἀρχαίαν Ἑλληνικὴν γράφειν, ἀναγινώσκειν, λέγειν καὶ ἀκούειν
- Graeca lingua (Scribd)
ΛΕΞΙΚΑ / LEXICA:
- Abrégé du dictionnaire Grec-Français (A. Bailly)
- An English-Greek Lexicon (Edwards)
- Benj. Hederici Lexicon manuale Graecum (1727)
- Benj. Hederici Nouum Lexicon manuale Latino-Graecum (1827)
- Diccionario Español-Griego-Latín (Fco. López Pozo)
- LEXICOLOGOS
- LOGOS (A. L. Gallego Real)
- LSJ - The On-Line Liddell Scott-Jones Greek-English Lexicon
- Philologus
- Schreveli Lexicon Manuale Graeco-Latinum Latino-Graecum (1725)
- Λεξικὸν τὸ μέγα καὶ πάνυ ὠφέλιμον Βαρίνου Φαβωρίνου Κάμηρτος, τοῦ τῆς Νουκερίᾱς ἐπισκόπου. Ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων βιβλίων συλλεχθὲν ἅπάσης τῆς Ἑλληνικῆς φωνῆς ὑπόμνημα. Ἐνετίησιν, ͵αωαʹ [1801].
- Thesaurus Graecae Poeseos sive Lexicon Graeco-Prosodiacum: Versus et synonyma (...) epitheta, phrases, descriptiones, etc. (ad modum Latini Gradus ad Parnassum) complectens. Autore T. Morell. vols. 1-2 (Etonae 1762); Editio altera locupletata (Cantabrigiae 1815).
Per il lessico greco (Vivarium Novum)
Bardon et Gomez, L.: Lēctiōnēs Graecae, sīve manūductiō Hispānae juventūtis in linguam Graecam, Madrid 1856.
Morice, F. D.: Stories in Attic Greek, forming a Greek reading book for the use of junior forms in schools, Rivingstons, London 1883 [quarta edizione]. [Ristampa lievemente riveduta: Mahoney, A.: Morice’s stories in Attic Greek, Focus Publishing, Newburyport 2006].
`N´ praecedente `g´ quem sonum habeat magna totius Hispaniae cum omnibus doctis controuersia est. Omnes namque Hispani `signum´, `pignus´, `agnosco´ et similia sic proferunt ac si `c´ pro `g´poneretur. Viri tamen eruditi Graeci et Latini dictiones huiuscemodi sono quodam ex utraque littera misto lingua ad palatum tota molliter illisa pronunciant. Nemo scit hodie quemadmodum ueteres illi non modo `gn´ sed alias quoque litteras proferebant. Est tamen longe credibilius ueros litterarum sonos in Italia et Graecia resedisse quam in Hispania, quae totiens barbarorum dominationi manus ceruicemque praebuit.
Sunt tamen qui dicant ex ista ratione dicendi nescio quam turpitudinem intelligi, quae in re praesertim diuina auditorum animos offendat. Nam si dixerimus -inquiunt- `cognomen´, `cognosco´, `cognitus´ et similia, ilico incidimus in absurdum quendam sensum quem primoribus syllabis ostendimus. O homines impudentes atque petulcos, qui etiam ea quae omni sermonis reique turpitudine carent, ex animi sui libidine interpretantur. Si enim dixerit quispiam illud ex Euangelio Ioannis "cognosco oues meas et cognoscunt me meae", ego nihil sentio quod me pudoris rubore suffundat.
At uos, homines nequissimi, perinde ac si genitale foemineum subintelligeretis, "hoc natat in labris et in udo est Maenas et Atis". Quod si essetis mundi, quemadmodum Apostolus inquit, "omnia etiam inmunda uobis essent munda". Nunc uero cum sitis immundi atque etiam toti in libidinem pruriatis, ab iis quae munda sunt, occasionem immundiciae uestrae accipitis. Quid uero facietis cum illud ex Euangelio auribus uestris insonuerit "foedere non ualeo, mendicare erubesco" et illud "foederunt manus meas et pedes meos", "oculus Domini super iustos", "haec requies mea in saeculum", "Socratem fidibus docuit nobilissimus fidicen Connus". Num id cum Latine legimus quempiam offenditur? Testes nomen honestissimum in iudicio et alibi turpe. Cum legimus in Sacris Litteris "surrexerunt in me testes iniqui", estne quisquam adeo procax qui illud in turpiorem partem accipere uelit? [...]
| Porta Maris in Arce Nauali Carracae ubi inscriptio Latina supra Porticum legitur haec: |
| Imago a CaiMac/J.Piñero capta sumptaque hinc |
"Sed hanc quidem multo augustiorem inter proceres et magnates urbis comparari [Moretus] solitus erat in conuiuiis, comiter ac sine contumeliae aculeo unicuique quod suum esset appingens.Nam superioribus diebus forte, accumbentibus Hispanis simul et Gallis cum eodem Paulo Iouio in mensa perillustris Cardinalis Farnesii, Moretus huic addictissimus, interim cum Gallis agens, multa de Hispanis cum summa eorum uituperatione referebat. Cum Hispanis uero contra, Gallos laudando uehementer extollebat. Interrogatus ab Italis cur modestiae Hispanorum apud Gallos tam impudenter detraheret sibique ab Hispanis plura accepturo tam male consuleret?: «Quia noui -inquit- utriusque gentis ingenium; Gallis enim, quia plura sibi arrogant, non tam propriae laudes quam aemulorum uituperationes gratae fiunt. Hispani autem, paulo gloriosiores, laudari apud se aemulos libenter patiuntur, quoniam ex eorum laudibus maiores sibi accrescere putant. Quare dum sic me gero, et omnibus ualde gratus sum et capio munera parte ab utraque simul."
- Introductiones Latinae (1481)
- De corruptis Hispanorum ignorantia quarumdam litterarum uocibus (Repetitio secunda, 1486)
- Introductiones Latinae (ca. 1488)
- Introductiones Latinae recognitae atque interpretatae (1495)
- Vafre dicta philosophorum (c. 1498/1500)
- Tertia quinquagena (1516)
- Diuinum apiarium (1520)
- Thalichristia (1ª ed. 1522; 2ª ed.1525)
albórbolas de alegría: iubilus,
amador de antigüedades: antiquarius,
amador de mugeres: mulierosus amasius,
amadora de varones: uirosa mulier,
donoso: facetus, salsus,
guadafiones: manicae lineae [trabas],
salmuera, sudor de lo salado: salsugo.
Copia uerborum rerumque inscia uersat
mortales, tempus perficit atque sapit.
"La copia de las palabras y cosas torna en ignorantes
a los mortales, el tiempo les mejora y hace sabios"
Cleobuli uerba quae ille soluta oratione dixit, nos addita metri necessitate redegimus in distichon, idest in duos uersus, hoc modo: "copia uerborum rerumque inscicia uersat" et caetera, quasi uelit dicere homines in adolescentia duabus rebus inuoluuntur, hoc est rerum ignoratione et uerborum abundantia, sed postea aetate perficiuntur et sapiunt.
... aut inscitiae rerum uerborumque et insulsitatis etiam,...
Ingentis sumas solatia carmina luctus,Laurea, quae Musis adderis una novem.His Varchi nomen clari et celebrantur honores,tanta sed attolli gloria laude nequit.
"Ad magnam maestitiam tuam leuandam propter Varchi mortem carmina legas consolatoria, Laurea, quae decima Musa appellata es*, in quibus eius nomen et honores illustrentur, etiamsi carmina nulla uerbis laudatoriis tam gloriosa Varchi facta augere possint".___________
*Sebastianus Sanleolinus scripsit (nescio uero quo anno):
"Clio Ammannatae audisset cum carmina Laurae,
"Quando", inquit, "nobis est decima orta soror"?
"Fato concessit ex apoplexia hoc anno Benedictus Varchius, vir doctissimus et coenobii sancta Mariae Angelorum de Florentia valde benevolus, qui propter amicitiam Silvani Ractii, monachi ejusdem coenobii, qui secularis eius discipulus extitit, condito testamento ad Angelos sepeliri voluit actaeque sunt illi exequiae sollemni pompa, et Leonardus Salviatus iuvenis eruditus, eius itidem discipulus et eques laudationem ad concionem funebrem habuit de qua Petrus Victorius disertissimus ad Marium Columnam illustrem scribens adiecit se non parum molestia accepisse, quod Laura Ammanata, mulier in Etruscis studiiis consumatissima femina, intra limina propter legem loci admitti in tanta celebritate nequiverit, sed ex clatrata fenestra feralibus interesse vix potuerit. Conditus fuerat Varchius ad sacellum Albertorum, unde Silvanus ad sepulcrum in facie claustri Vitalbae cum notissimo elogio ilium transferri mox curavit. "Fortunius funeri praesens. Elogium est huiusmodi: "D.O.M. Benedicto Varchio poetae, philosopho atque historico, qui cum annos LXIII summa animi libertate, sine ulla avaritia aut ambitione vixisset obiit non invitus XVI. kalendas decembris M.D. LXVI Silvanus Ractius sacrae huius aedis coenobita amico optimo."
| Ioannes Gil, nouus Academiae RAE sodalis (Imago sumpta hinc) |
| II Certamen linguae utriusque UCA |
Saluete amici et sodales et condiscipuli omnes!
Hodie “Dominica die Palmarum”, ut aiunt, initium Hebdomadae Sanctae fit apud Christianos et per has ferias sessiones scholasticae academicaeque interruptae erint magistris discipulisque Hispanis. Qua de causa occasio optima nobis praebetur ad nos conueniendos alio loco quam conclauia Studiorum Vniuersitatis. Et qui locus melior est ad sessionem proximam Circuli celebrandam quam sodalicium “La Salina” nuncupatum quod Gaditana in Insula Legionensi situm est iuxta pantopolium oppidanum c.n. “Bahía Sur”?
Ibi ergo nos conueniemus circa horam undecimam et dimidiam p.m. Pinarius et Iosephus et Alexandra necnon qui nobiscum adesse uelint ut sermocinemur de rebus diuinis atque humanis, id est:
a) de libellis Latinis quos nunc unusquisque nostrum euoluit (aliquid quidem legemus et de eis colloquemur)
b) de maximis difficultatibus linguae Latinae docendae in Lyceis atque in Studiorum Vniuersitate
c) de itinere aestiuo ad Vrbem Aeternam quod Fortis Fortunae ope Pinarius Alexandraque facere conantur.
d) de conuentu cultus Graeci Latinique qui Emeritae habebitur mense Aprili, Iosepho inter alios plurimos participe.
e) de conuentu Latino qui Toleti celebrabitur mense Iunio cui intererit Alexandra.
f) de proposito nouo “Sal Musarum” inscripto. Quid actum atque agendum est?
De his aliisque argumentis quae obiter fiant, garriemus. Si nos comitari uolueritis, bene exspectati uenietis.
Valetote quam optime omnes usque in crastinum!
Saluete omnes, sodales et amici et condiscipuli!
Vos certiores facio cras, die Martis 20, sessionem Circuli fore in conclaui numero 10, post scholas Latinas cum discipulis primi Gradus Philologiae Classicae, hora sueta (circa horam primam p.m.).
De quo sermocinabimur? De scriptis, si uobis cordi sit, quae impraesentiarum unusquisque nostrum Latine legit necnon de propositis futuris.
In crastinum (si uobis licet et placet)!
Saluete, amici et collegae et condiscipuli!
Post dies Carneleuarii festos sessiones Circuli pergemus, ut moris est, in conclaui numero 5 hora sueta (circa horam primam p.m.). Amicus sodalisque noster nomine Iosephus Rojas nos uisitabit atque inde optima occasio nobis praebebitur ad usum linguae Latinae exercendum minime aspernenda.
Proposito didascalico approbato a moderatoribus Gaditanae Studiorum Vniuersitatis (quamuis homunculi politici pecunia minima nobis honestauerint, Musae tamen plurimum nobis aspergent salem!), haec sessio erit prima sub auspicio hoc secundo in qua plura uobis enarrabimus de inceptis nouis. Cui proposito quidem nomen est “Lingua Latina Graecaque in conclaui atque in Rete Vniuersali 2.0″ (uulgo “Lenguas clásicas en el aula y en la Web 2.0: uso eficaz de la lengua latina para potenciar el aprendizaje activo del alumno”), cuius participes sunt professores magistrique Iosephus Mª Maestre, Viola Pérez, Eduardus Pinarius, Angelus Custodius, Ioannes J. Cienfuegos, Josephus Rojas atque Alexandra Ramos. Etiam auxilio nobis erit discipulus Gradus Humanitatum Iesus A. Serrano.
Venite frequentes et curis uacui.
Valete bene.
Saluete amici et condiscipuli omnes!
Cras colloquia serere inter alia pergemus hora sueta in conclaui numero 5 necnon fortasse (et uerbum “fortasse” iteramus) Custodius noster, professor sodalisque Arabici sermonis, rudimenta nobis ponat linguae “classicae” cuius ipse est magister… eaque LATINE!
Nolite occasionem praetermittere hanc discendae utriusque loquelae “classicae” una in sessione (et gratis et amore)!
In crastinum!
Alexandra amicis et sodalibus et condiscipulis omnibus sal. pl. d.
Heri sessionem Circuli celebrauimus ultimam anni MMXI. Sollicita uero eram, fateor, cum solam me interfore putarem, nam septimana praeterita paucissimi fuimus, sed superis gratias tandem comitata fui optimis amicis collegisque.
Garriuimus et carmen Natalicium rimati sumus quod simul cecinimus… et multum risimus. Mirum est, sed discipuli notissimum carmen c.t. “Adeste fideles” nesciebant, numquam uidelicet legerunt et cecinerunt… nisi usque ad diem hesternum! Quamobrem gratias ingentes agimus nostro Iosepho sodali Gaditano, utpote qui generosus in rete uniuersali nos certiores fecerit de carminis uersione optima ab eo illustrata modo Orbergiano.
Nonnulla uero minima a me emendata additaque nunc eius pace uobis praebeo hic:
Alexandra omnibus sodalibus et condiscipulis salutem dicit.
Quamquam heri tantummodo quattuor homines sessioni interfuimus (plerique discipuli in alia pensa incumbere eadem hora debebant), colloquium amoenum fuit, quod de tabula geographica Imperii Romani sermocinati sumus. Legimus enim primum colloquiorum personarum ab Iohanni Orbergio compositorum, imitantes quae alii magistri et discipuli egerunt in suis Academiis Lyceisque et nostratibus et peregrinis, sicut hoc in modo a discipulis Annulae LLewelyn acto in Academia Catholica Viomingensi uel in hac alia forma a discipulis Hispanis acta in quodam Lyceo Barcinonensi.
Interrogatiunculas nexuimus multas et diuersas responsa dantes pro modulis nostris, quippe quod Patriciae nostrae opus sit gradus discendi pedetemptim ascendere. Fulti ergo usu praepositionum quas hoc in situ rimari potestis, sententias faciles instruximus et interrogauimus ubi loci Imperii Romani sit quoddam oppidum uel fluuius uel mons uel insula. Ecce, ex. gr., exemplum:
- MARCVS: Vbi terrarum sunt Gades, Patricia?
- PATRICIA: Gades est in Hispania.
- M.: Gades non “est”, sed “sunt in Hispania! “Gades” uocabulum plurale est!
- P.: Non “est”, sed “sunt”. Cur plurale est, si oppidum unum est?
- M.: Hodie oppdidum unum est, sed olim uocabulum plurale erat, quia Gades insulae erant uariae.
- P.: Si “Gades” uocabulum Latinum est atque etiam plurale, quomodo est uocabulum Graecum?
- M.:Vocabulum Graecum est Γάδειρα, plurale quoque. O Patricia! Age! Vbi sunt Gades?
- P.: Gades sunt in Hispania. In parte meridionali Hispaniae cui nomen est Baetica.
- M.: Inter quas regiones Imperii Romani?
- P.: Gades sunt inter Galliam et Mauretaniam.
- M.: Qua in parte tabulae geographicae Imperii Romani?
- P.: Gades sunt in parte sinistra tabulae, prope Fretum Gaditanum et procul a Phoenice quae in Syria est, ubi habitabant qui Gades condiderunt abhinc tria milia annorum plus minusue.
- M.: Ita est! Punicorum lingua Gades uocabantur “Gadir”, quod uocabulum singulare significabat “consaeptum locum”. Pergamus! Quid est infra et supra et circa Gades?
- P.: Infra Gades est Africa, supra autem est Oceanus Atlanticus et Mons Pyrenaeus. Circa Gades sunt alia oppida, ut Hispalis et Malaca et Onuba atque etiam supra Gades est fluuius Baetis.
- M.: Quot litterae sunt uocabulo quod est “Gades”?
- P.: Sunt V (quinque) litterae casibus nominatiuo atque accusatiuo “Gades”, VI (sex) autem casui Genetiuo “Gadium”, et VII (septem) casibus Datiuo et Ablatiuo et Locatiuo, “Gadibus”.
- M.: Macte, Patricia! Discipula optima es!
In proximam sessionem!
Omnibus amicis Latine loquentibus Pinarius s.p.d.
Cras sodales Circuli Gaditani nos conferemus in conclaue quintum primi tabulatus. Aliquot imagines uidebimus et de eis loquemur. Iuuenioribus tempora praesentia (indicatiui et subiunctiui modalitatum) uerborum “possum”, “uolo”, “nolo” “maloque” memoriae mandare commendo, quippe quae ualde usui sint ut sententias nostras infinitiuis adiuuantibus explicemus. Exempli gratia, ego uolo ut omnes discipuli qui Circulum iam nouere cras eo adsint. Etiam spero fore ut porfessores Alexandra et Angelus Custodius (uel Angelos Phylax!) adesse possint.
In crastinum, sodales.
Heri dies Latinissimus fuit. Qua de causa? Quidam iuuenis studens plurimis litteris linguisque, praesertim Latinae Graeceque, et aliis rebus ordinatralibus causa fuit. Quisnam uocatur? Rodericus ei nomen est. Quid Gadibus agebat? Rodericus discipulus Philologiae Classicae est abhinc nonnullos annos, qui in Vniuersitate Studiorum Vallisoletana studiorum Latinorum Graecorumque initium fecit, finem autem eorum faciet, deis superis fatisque uolenttibus!, in Gaditana Vniuersitate nostra. Cur? Quia ille quoque uoluit atque etiam nos ipsi potuimus et uoluimus. Quamobrem duplex fuit sessio Latina septimanalis, utpote quod Rodericus linguam Latinam callens Circulis Gaditanis interesse aueret, huic scilicet urbis capitalis, illi alio urbis uicinae Xerensis.
In sessione matutina Circuli Gaditani sex homines adfuimus (obliti sumus iterum mecastor! imaginem capere), praeter Rodericum uidelicet discipuli Daniel ac Patricia dulcerrima atque Iosephus (Ioanna aegrotabat ideoque Ioannes ei comis fuit) et professores Pinarius ac Custodius atque Alexandra. De uerbis “possum” et “uolo” egimus, quia altera ex parte iuuenis Daniel fassus erat eis uti nescire, altera ex parte in dubio nobis erat utra sententia rectior esset harum: “licetne mihi intrare? an “possumne intrare?”:
“Adde forem, et duro dicat tibi ianitor ore
‘Non potes,’ exclusum te quoque tanget amor”.(Ov . Ars. 3.588)
Sessio uespertina Circuli Xerensis amoena fuit in Lyceo pulcherrimo antiquoque c.n. “Padre Luis Coloma“. Primum in conclaui capitulum quoddam libri Orbergiani “Roma Aeterna” inscripti euoluimus et postea in thermopolio propinquo dum alii Arabicam alii frigidam potionem sumebamus, de rebus Latinis diuinis humanisque sermocinati sumus. En uobis lepidissima imago sodalium Gaditanorum et Xerensium una cum Vallisoletano:
Sodales Circulorum Latinorum et Gaditani et Xerensi cum Roderico media in sede inter Ioannem Cienfuegos ac Laureanum Plaza
Gaditani Latine loquentes discipulis et amicis sodalibusque necnon hospitibus qui haec casu legant omnibus sal. pl. d.
Sex interfuimus sessioni diei Mercurii hesterni, duo professores (Pinarius et Alexandra) et tres discipuli (Daniel et Ioannes et Iosephus) et amicus Xauerius Barbastrensis qui bene mane Matrito Gades petiuit, utpote cum Thesim Doctoralem duce Alexandrae paret de uerbis fraudatoriis inter Latinum et Hispanicum exstantibus. Heri sessionem uisam esse fatendum est potius scholam quam colloquium, quippe quibus discipulis difficile sit adhuc Latine sermocinari rudimenta Latina nondum callentes. Nudius tertius Daniel misit per litteras electronicas descriptionem de se ipso quam aliqua parte emendatam et memoriae traditam in initio sessionis hesternae nobis uiua uoce dixit huiuscemodi:
Salvete, amici! Mihi nomen Daniel est, et ego studeo linguis classicis. Mihi libet tenisiam ludere, peregrinari, in locis rusticis ambulare, folle bascaudario ludere, libros legere et televisionem exspectare. Mihi placet studere linguae latinae, graecae, iaponicae et francogallicae. Ego XVII annos natus sum, et sum ephebus. Mihi natura est amabilis. Cultus sum, eruditus, generosus et aliquantum pessimista. Mihi aspectus est bellus, perspicax et tenuis. Postremo dico mihi placere maxime lectionem, pelliculas cinematographicas spectare et musea frequentare. Valete!
Postquam Ioannes et Iosephus et Xauerius nonnulla de se ipsi protulerunt et textum Pseudo-Dosithei breuem euoluimus, Alexandra praeconium nouissimum sodalibus nescientibus monstrauit, quod etiam per epistulam electronicam ad ceteros absentes alias misit. Legite sultis prouocationem hanc ad societatem c.n. UNESCO, ut linguae Graeca Latinaque in “omnium gentium patrimonium quod tangi non potest” recipiantur, quod inceptum auspicio Academiae Vivarii Novi prouehitur:
Nos calculum iam adiecimus et nomen dedimus. Speramus quoque fore ut uos hospites omnes qui hunc in locum casu incidetis, nomina detis uestra, nisi dedissetis.
Septimana continenti alius amicus nos uisitabit deis uolentibus ex Vallisoleto.
Valeatis bene!
Alexandra discipulis sodalibusque omnibus necnon hospitibus qui forte haec legerint sal. pl. d.
Postquam epistulam electronicam (ad tempus!) ad uos misi nuntiantem quartam sessionem Circuli nostri, nuntium alium accepimus Custodius et Pinarius et ego ipsa qui certiores nos faciebat de inopinato Coetu maximi momenti Facultati eadem hora quam sessio. In initio nesciebamus quid agamus. Procul dubio colloquiis Latinis interesse ego malebam, sed munera academica neglegere nequibam.
Munus tandem nos uocauit in binos locos, in alterum scilicet qui animum primum ad se allexit (etiamsi haud multas partes temporis minutas), in alterum deinde quem officium petere institit.
Hodie dies natalis Iosephi erat et die Mercurii praeterito ei pollicita eram nos cantaturos esse (Latine uidelicet) “Felicem natalem”. En uobis imago a me capta in qua uidere potestis Ioannem et Ioannam et Iosephum et Patriciam et Danielem et Pinarium:
Felicem natalem diem / felicem natalem diem / omnes tibi exoptamus, felicem natalem diem!
Vsque ad diem Mercurii proximum!
Archivo Histórico de la Universidad de Salamanca
Asociación Andaluza de Latín y Griego
Biblioteca Virtual del Humanismo Español
CAMENA - Corpus Automatum Multiplex Electorum Neolatinitatis Auctorum
Edizioni Res: "Parthenias"- Collezione di poesia neolatina
La collection Europa Humanistica
IANLS: Societas Internationalis Studiis Neolatinis Provehendis
Instituto de Esdudios Humanísticos |
Peristilo - Estudiantes vinculados a la cultura clásica
Proyecto sobre Humanistas Españoles
Sociedad de Estudios Latinos - SELat
Sociedad Española de Estudios Clásicos
Studia Classica Gaditana (SEEC-Cádiz)
SuRSUm : Sussidi alla Ricerca negli Studi Umanistici