pipekun

หายไปนานเลย เพราะว่าติดกิจ ทำได้ก็แค่ส่งข้อความสั้นผ่านเฟสบุ๊ก


และ ถ้าคุณสังเกตว่า บล็อกมัน..........

ขอบอกนะครับว่าตอนนี้ยังไม่คิดจะปรับปรุงตกแต่งบล้อกใดๆเลย สงสัยคงต้องทำเดือนตุลาคมซะแล้วล่ะมั่ง 555+

Ok ขอตัดจบเน้อ

ขอบอกนะครับว่าตอนผมอยู่มัธยมต้นนั้น ผมเป็นคน"ขี้เกียจ" เข้าทะลุซ้าย ออกทะลุขวา 555+ นั้นมันอดีต

แต่ตัวปัจจุบัน ผมรู้ว่าตัวเองในอนาคตจะเป็นยังไง เลยต้องทุมเทกับแต้มการเรียนและนั่งอัพเลเวลกับอาจารย์ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ และไอเทมที่จะสามารถอัพเลเวลก็คือ สมุดหนังสือเอย ปากกาแดง/น้ำเงินเอย ดินสอยางลบเอย ไม้บรรทัดยางลบเอย เครื่องบันทึกเสียงกับกระดาษโน๊ตเอย(ไม่โน๊ตแล้วครับ) และต่างๆ นา ทำให้ผมสามารถอัพเลเวล ตอนนี้สอบเก็บคะแนน คะแนนยังถือว่าดีอยู่(แอบดูมา) แต่ทำไมคะแนนยังลดล้อยลงทีละนิด ทีละนิด


ลอกโจทย์ทำการบ้านส่งการบ้านทั้งในคาบเรียนบ้างอยู่บ้านบ้าง หรือต้องทำให้ทันก่อนกำหนด นั้นคือ เรากำลังทำต้นฉบับของเราเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่มนุษย์อย่างเรามีกันทุกคน แต่...


เมื่อเรามีต้นฉบับ มันก็ต้องมีสำเนา....


นั้นคือต้นเหตุที่ทำให้คะแนนลดลง(บางวิชา) เงื่อนไขของครูก็คือ ถ้าเจอว่าใครลอกใคร ก็จะถูกหักคะแนน (ตามจำนวน) และ.... โดนสำเนาไปแล้วกี่ฉบับ... จขบ. โดนทำสำเนาอย่างน้อย 3 ถึง 4 ฉบับ (รวมถึงปฎิกิริยาลูกโซ่ด้วย) แต่เพื่อนผมก็โดนมากกว่าผม ตั้ง 7 ถึง 8 คน (รวมถึงปฎิกิริยาลูกโซ่ด้วย) และนอกนั้นก็คนอื่นบ้าง หัวหน้าบ้าง (สงสารหัวหน้า)


ดังนั้น ต้นฉบับกับสำเนา มันจะเป็น"ของคู่กัน"ก็ต่อเมื่อ ตอนที่คุณทำนั้นแหละ


จขบ. ก็มานั่งคิดตอนมองเพื่อน(หรือไม่ใช่เพื่อน) กำลังทำสำเนาจากต้นฉบับผมว่า "ทำไมไม่ลองทำเอง คำตอบแมร่งก็อยู่ใกล้ๆ"(เส้นผมบังภูเขาชัดๆ) ความคิดนี้เฉพาะคนที่มาทำสำเนาประจำครับ บางครั้งมาทำสำเนาบ้างทำเองบ้าง อันนี้ผม"แฮปปี้" ครับ


แต่รู้ไหมครับว่า ต้นฉบับนั้น ทำเพื่อเรา หรือทำเพื่อคนอื่น อันนี้มันแล้วแต่คนจะคิด บางทีก็ต้องมาแลกเปลี่ยนต้นฉบับ อันนี้มันเป็นทั้ง 2 อย่าง ผมแฮปปี้เลยครับ เพราะว่า ต้นฉบับก็คือความรู้ การแลกเปลี่ยนต้นฉบับก็เหมือนการแลกเปลี่ยนความรู้ดีๆ นี่เอง แต่เราก็ต้องถามมาว่า "ทำยังไง ได้มาจากไหน คิดยังไง" ก็ต้องถามนะครับ ไม่งั้นจะมืด 8 ด้านอยู่ตรงนั้น


การทำต้นฉบับ ก็เหมือนกับการทำ"สร้างสมบัติมหาศาล" การทำสำเนาก็เหมือนกับ "การขโมยสมบัติ" การแลกเปลี่ยนต้นฉบับแล้วมาสำเนาเล็กน้อย ก็เหมือนกับ "เพิ่มสมบัติให้เยอะขึ้น" ความรู้คือสมบัตินะครับ มีอยู่รอบตัว แต่ต้องหาด้วยตนเอง


สมบัติเนี้ยแหละคือไอเทมล้ำค่าที่สุดที่จะไปเปลี่ยนเป็นคะแนนสอบ เราจะเห็นว่ามันสำคัญก็ตอนที่เราจะนำไปใช้ให้เกหิดประโยชน์ ไม่ใช่มาใช้ให้เกิดความเดือดร้อน และพอเราจบ เราก็นำสมบัติที่ไม่มีวันหมดก็สามารถทำให้รวยล้นฟ้าได้



ดังนั้นถ้าจะลองก็ยังคงทัน



บ่นอย่างไร้สาระโดย : pipekun

พึ่งคิดได้เลย ว่าว่างๆ จะมาทำเว็บรวมโฮสติ๊งแบบฟรีๆ และแบบเสียเงิน และเหตุผลก็คือ 1.จะได้รวมยอดคนดู 555+  2.เป็นแหล่งประกาศได้อย่างง่ายดาย(สำหรับโฮสติ๊งเสียเงิน)  แต่ว่า จะทำที่ไหนดี  บล็อกนี้รึเปล่า ขอบอกว่า จะแตกออกจากเว็บนี้ซักหน่อย ก็แบบว่า (123456789.pipekun.tk ) ธรรมนองนี้น่ะครับ ( blogger.com ทำได้ด้วยหรอ


ปล.เขียนอยู่วิทยาลัย เน็ตเต่าโคตรๆ เลย

ไม่รู้ว่าชื่อเพลงน่ะใช่จริงรึเปล่า




(ไม่ค่อยวิจารณ์หนังเท่าไหร่)


หลังจากดูหนังเรื่อง "เส้าหลิน สองใหญ่" นั้นทำให้ซาบซึ้งกับเรื่องนี้มากๆ ถือว่าเป็นเรื่องที่ดึงน้ำตาผมได้ต่อจากเรื่อง"สาวน้อยจอมเวทย์ มาโดกะ"  แบบว่า ทั้งแอคชั่น ดราม่า ตลก ผสมผสานลงไปในเรื่องนี้ได้ลงตัว และเพลงนี้ ดึงอารมณ์ได้ดีแทบอยากร้องไห้เลย เลยต้องตามหา Soundtrack เรื่องนี้ แต่หาไม่เจอ เจอเพลงนี้ซะแทน


(ลำดับหนังดึงน้ำตาล่าสุด)
Shaolin (2011)
Mahou Shoujo Madoka Magica (2011)
Yosuga no sora (2010) <<<เรื่องนี้ 18+ นะจ๊ะ
Angel Beats! (2010)


ที่จริงมีโดราเอมอนแต่ขอตัดก่อนดีกว่า


และเรื่อง The Pacific ขี้เกียจดูซับ อยากดูพากษ์ไทย เห็นว่าซึ้งไม่แพ้กันเลย

หลังจากไม่ได้เข้าเว็บตัวเองเป็นเวลายาวนาน ก็ได้เจอข้อความประหลาดเข้า  ดังภาพ





ขอบอกนะครับว่า ผมไม่ได้ทำ ไม่ได้พิมพ์แบบนั้นเลย (แล้วผมจะพูดว่า "ค่ะ" หรอครับ)



แต่ ผมพอจะรู้แล้วล่ะว่าใครทำ



ปล.ระบบแชทตรู เปราะบางขนาดนั้นเลยหรอ

ช่วงนี้หลังมีธุระบ้าง หรือไม่ก็อุ้ไปเล่นเกมบ้าง ไปสูบรูปบ้าง และในที่สุดก็มานั่งแต่งเพลง แล้วก็ไปค้นจนเจอปลักอินที่มีชื่อว่า Harmless หน้าตาเป็นยังไง มาดูเลย





โดยส่วนตัวว่าชอบมากๆ เลย เพราะสามารถปรับแต่งให้เป็นเสียงอื่นๆ ได้


แต่ที่รับไม่ได้มากที่สุดก็คือ "ตอนเล่นเพลงโคตรสะดุดเลย และตอนออกมาเป็น MP3 (รวมถึงอัดเสียง) ใช้เวลาโคตรนานเลย" นั้นก็เพราะ"คอมตรูนี่แหละ" อยู่ตั้งแต่ windows 98 แล้ว (รู้สึกว่าเคยบอกตั้งแต่บล็อกเก่า)




ถึงยังไงผมก็ถอยหลังไปก่อน เอาปลักอินเก่าไปใช่ก่อน 555+

ตอนนี้ การดัดแปลงเครื่องมือใกล้จะเสร็จแล้ว ประมาณ 85 เปอร์เซ็นโดยรวมของบล็อก อีกไม่นานก็คงจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการแล้วล่ะเน้อ


ส่วนโดเมนเว็บนั้นผมตัดสินใจว่า จะแบ่งออกเป็น 2 ส่วน เพื่อกันไม่ให้โดนลูกหลงฉบับเด็ดขาด

คือ 1 http://www.pipekun.tk/ บล็อก
      2 http://www.pipekun.co.cc/ บอร์ด


ที่เหลือก็ บอร์ดแล้วมั่ง ยังไม่แตะอะไรเลย ได้แต่ล็อกอินมาตะลอดดดดดด

เออ ตอนนี้กำลังแกะเครื่องมือให้ไวที่สุด =w=

เพราะเรากำลังจะย้ายมานี้แล้ว เลยต้องจัดบ้านกันมั่งเป็นเรื่องธรรมดา และบทความนี้ก็ไม่ได้มีอะไรมาก ทดสอบว่า (ระบบมันเรื่องมากไหม)

และขอบอกก่อนนะว่า เราไม่ได้มีแค่บล็อกอย่างเดียว บอร์ดผมก็มี www.pipekun.co.cc (เอามาทำเพื่อ......)




งั้น จะจัดการให้ไวที่สุดแล้วกัน บาย