Mieke van Heesewijk

Hoe start je een succesvolle petitie? Hoe zorg je ervoor dat je veel handtekeningen krijgt? Zijn social media hierbij van belang? Is het belangrijk op wat voor een manier je je petitietekst verwoordt? Hoe krijg je je petitie voor het voetlicht bij lokale en landelijke politici?

Kom naar de meetup in Amsterdam op 26 juni om anderen te ontmoeten geïnteresseerd zijn in Petities.nl. Je kunt er mensen ontmoeten die een petitie zijn gestart en praten met lokethouders van petities die alles weten wat er na indiening met een petitie gebeurt.

En Reinder Rustema, de beheerder van Petities.nl kan vele praktische en inhoudelijke vragen beantwoorden.

Petities.nl is van de stichting Petities.nl, op het web sinds 1 mei 2005. Het is ons doel om het Nederlanders makkelijk te maken een petitie te ondertekenen of te starten waar een antwoord op moet komen. Sinds 16 juni 2008 is het mogelijk voor de ontvangers van petities een loket te openen in de website om petities te ontvangen en te beantwoorden.

Organisatie van deze meetup is in handen van Netwerk Democratie (netdem.nl), en Petities.nl

Datum: 26 juni 2012
Tijd: 17.00 – 19.00 uur
Plaats: Tolhuisweg 2, 1031 CL Amsterdam
Doelgroep: Actieve burgers, NGO’s en andere organisaties die geinteresseerd zijn in het starten van een petitie

Schrijf je zo snel mogelijk in omdat er een beperkt aantal plaatsen beschikbaar zijn:

Schrijf je in voor de Meetup

Na het gezamenlijke deel, is er de mogelijkheid om in subgroepen verder te praten op basis van je interesse.

Mevrouw Verbeet,

Een doktersconsult, zo lijkt het wel. U komt hier met uw zieke, tranerige kind – de parlementaire democratie – en wij, zo stond er in de vooraankondiging, zouden remedies voorstellen. Als dat de metafoor is van vanavond, dan moet u weten dat Josien Pieterse, Bart Jan Spruyt en ikzelf, geen Medisch Centrum West vormen, geen hypergesofisticeerd team van specialisten die na een halfuurtje delibereren de beste therapie of operatie vastleggen. Wij zijn, ik zeg het maar meteen, dorpsartsen. Gerespecteerd, dat wel, maar ook eigenzinnig en altijd een beetje hoogwaardig knoeiend. Want de democratie behandelen is altijd een beetje improviseren. Wij zijn, net zoals u, zoekenden. De ziekte waaraan uw kind lijdt is mysterieus, veelkoppig. Maar wees gerust: uw kind is ook ons zeer dierbaar.

Welaan dan, mevrouw Verbeet, gaat u zitten. Welkom in mijn tropisch veldhospitaal waar ik, als inheemse arts met rafelige witte stofjas, niet veel meer heb dan mijn oude studieboeken, een roestig bed en een rolletje paracetamol.

En laat mij het u maar meteen zeggen: de manier waarop u over uw kind spreekt, is begeesterend. Zelden hoorde ik een ouder met zoveel vuur, passie en toewijding over haar dochter of zoon getuigen. U heeft een prachtig en zinnig boek geschreven over de parlementaire democratie. Uw bezorgdheid als ouder heeft van u geen bang, verzuurd moederken gemaakt, maar een moedige vrouw die als een leeuwin opkomt voor haar kroost.

U ziet de ziekte. En in afwachting van ons advies stelt u vast al enkele remedies voor. “Wij moeten de goede dingen doen,” zegt u achteraan uw boek. “De politiek gaat over het echte leven.” En dat betekent: het parlement moet de besognes die leven bij het volk op de agenda durven plaatsen. “Wij moeten de dingen goed doen,” zegt u nog en u voegt eraan toe: “Qua communicatie, beeldvorming, uitstraling en werkwijze.”

Het zijn waardevolle suggesties maar, met alle respect, het blijft zelfmedicatie. Het is kruidenthee bij een zware longontsteking. Nuttig, maar onzeker of het voldoende is.

Het probleem is dat ’wij’, denk ik. Met ’wij’ bedoelt u: wij, volksvertegenwoordigers. Wij, van het parlement. U denkt dat het probleem aan de wij-zijde op te lossen valt en dat zij (dat zijn de anderen, de mensen, wij dus) dan automatisch meer begrip en zelfs meer vertrouwen gaan krijgen. U wilt de democratie genezen door het parlement te behandelen. Dat is nuttig, ja zelfs nodig, maar nog steeds onvoldoende. De ziekte zit dieper.

En nu haal ik even mijn stethoscoop boven en plaats het koude schijfje op de blote bast van uw kleine. Ik luister, uw ventje kijkt met grote ogen naar mij, u kijkt met grote ogen naar uw ventje. Na een lange poos zeg ik met lage stem: “Uw kind heeft een oud hart.”

De parlementaire democratie werd twee eeuwen geleden bedacht. Toen na de Franse revolutie de moderne natiestaat ontstond, was direct bestuur door de burger niet langer handig. Indirect bestuur was de oplossing. Niet elke bakker, boer of burggraaf kon (of wou) zich dag in dag uit met de staatszaken bezighouden, dus lieten ze het beleid over aan een kleiner groepje burgers. En die duidden ze eens om de zoveel jaar aan. Dat aanduiden noemden ze: verkiezingen. En dat ritueel beschouwen nog steeds als het belangrijkste instrument in een moderne democratie.

Twee eeuwen lang ging dat redelijk goed: het hart van uw menneke tikte lustig. Maar vandaag zit er ruis op. En dat komt doordat de leefomgeving totaal veranderd is. Vroeger trokken de mensen zich na de verkiezingsdag terug en stemden vier jaar later bijna hetzelfde. Maar vandaag zijn ze beter geïnformeerd dan ooit, volgen ze de politiek en kunnen ze, op online fora en via de sociale media, er op grote schaal rond mobiliseren. Dag in, dag uit. De burger ziet meer van de politiek, voelt er zich meer bij betrokken, volgt het meer op de voet. Maar anno 2012 kan hij of zij nog steeds slechts datgene doen van twee eeuwen geleden: eens om de vier jaar gaan stemmen. En vervolgens zwijgen. Of schreeuwen.

Hier is mijn diagnose: de basisprocedure van de parlementaire democratie, namelijk de stembusgang, is niet langer aangepast aan de snelheid en interactiviteit van deze tijd. We rijden met een postkoets op de snelweg.

Stel dat we vandaag uit het niets hét instrument van democratische inspraak mogen bedenken, zou dan het beste dat we kunnen verzinnen een bizar ritueel zijn waarbij burgers eens om de zoveel jaar in de rij mogen gaan staan om een bolletje te kleuren, niet naast hun geliefde ideeën, maar naast de naam van enkele mensen die ze op tv hebben gezien?

Innovatie is hét toverwoord in de economie, de kunsten, de sporten en de wetenschap. Waarom zou de innovatie van de democratische procedure verboden zijn?

Zolang dit niet gebeurt, zullen de symptomen van uw zieke kind enkel verslechteren:
1. groot verloop in het stemgedrag
2. groot wantrouwen tussen burger en overheid
3. grote belangstelling over de publieke zaak, gekoppeld aan walging over de overheid
4. frustratie over onmacht (’Stampt het veel met zijn voetjes?’ ’Oef, dokter, hele dagen.’)
5. bepalende rol van de commerciële media
6. permanente kieskoorts
7. en vooral een waterhoofd: voor het eerst is het gewicht van de komende verkiezingen groter dan het gewicht van de vorige. Verkiezingen waren ooit bedoeld om regeren mogelijk te maken, vandaag zijn ze net een rem op regeren. En uw kind islang niet de enige patiënt. Nederland heeft een gedoogregering, Engeland heeft een coalitieregering en België had geen regering. Wankele tijden zijn het.

Mevrouw Verbeet, u wil de parlementaire democratie verbeteren door het parlement fitter te laten worden. Het zal niet genoeg zijn: de parlementaire democratie kan slechts genezen als u ook de burger op een nieuwe manier betrekt in het verhaal. U erkent dat de burger kan helpen om nieuwe onderwerpen te agenderen. Dat is een stap in de goede richting. Maar misschien zijn er nog meer stappen.

Ja, er nu al is het referendum, het burgerinitiatief, en de nationale ombudsman. Daar kunnen burgers hun stem laten gelden. Maar dat is niet genoeg, want daar doen ze dat nog steeds als individuen. Als individuen die voor of tegen een Europese grondwet zijn, voor of tegen de intensieve varkenshouderij, voor of tegen deze daad van de overheid.

We moeten op zoek gaan naar nieuwe instrumenten om de onderstromen van de samenleving te kanaliseren tot nieuwe, heldere vormen van inspraak. We moeten er echt voor zorgen dat de stuurloos kolkende massa opnieuw een burgerbevolking wordt. Gisteren was ik bij de SER: het machtige instituut van weleer heeft vandaag moeite om zijn kanaliserende en pacificerende rol te spelen. Het middenveld verbrokkelt. Straks hebben we geen middenveld, maar enkel het tumult van commerciële en sociale media.

Zal ik u eens vertellen wat we met een eerdere patiënt hebben gedaan? Het kind heette België en het was er veel beroerder aan toe dan uw kleine. Daar hebben wij, met een groepje vrijwilligers, 1000 burgers bijeengebracht, niet de verkozenen des volks, maar de uitgeloten des volks. Het betrof een random sample uit de hele samenleving. Ze kwamen uit alle hoeken van het land en de maatschappij. Arbeiders, ondernemers, huismoeders, gepensioneerden, studenten, werklozen en kleuterleiders. Een dag lang hebben die met elkaar overlegd, aan tafels van tien, over de grote uitdagingen van ons land. Ze kregen tijd, informatie en een gespreksleider. Tien uur lang waren ze bezig. Ze gedroegen zich ernstig, respectvol en ongelooflijk betrokken. Wir sind das Volk, zeiden ze, we vinden het fijn als u naar ons luistert, ook tussen twee verkiezingen. Behandelt u ons louter als kiesvee, dan gedragen wij ons als kiesvee. Maar benadert u ons als volwassenen, dan gedragen wij ons volwassen.

Mevrouw Verbeet, dit zijn de drie hoofdlessen die ik heb geleerd als organisator van de G1000:

1.
er zijn slechts weinig echte populisten in de wereld, maar velen stémmen populistisch. Omdat ze niet anders kunnen. Omdat politiek herleid is tot een soap. Omdat verkiezingen, zoals iemand laatst zei, vaak niet meer zijn dan a beauty contest for ugly people. U bent een zeldzame uitzondering.

2.
de relatie tussen overheid en burger moet evolueren van verticaal, naar horizontaal; van een verhouding tussen ouder en kind, naar een tussen volwassenen onderling. Het is vrij simpel: In de negentiende eeuw was de staat bevoogdend, in de twintigste eeuw ontvoogdend. Maar in de 21ste eeuw moet de staat leren dat hij niet langer een voogd is.

3.
het wantrouwen tussen massa en macht zit niet enkel aan de kant van de massa. Ja, wij wantrouwen het gekonkelfoes van bovenaf. Maar wantrouwt de macht ook niet de massa, de massa die grondwetten wegstemt en geblondeerde heren naar boven stemt?

En dit is mijn vraag:
Hoe kunnen we de volksvertegenwoordigers overtuigen niet bang te zijn van het volk? Misschien moet u hen eens zeggen: het is omdat het u de bevolking vreest dat het zich allengs als een massa gedraagt, het is omdat u hen buiten de deur houdt, dat ze steeds wilder op die deur bonken, het is omdat die deur niet langer van beuk maar van glas is dat de meute ziet, schreeuwt en tiert.
Iemand zei me laatst: macht wordt nooit vrijwillig afgestaan. Hoe zou u het parlement overtuigen om toch wat controle los te laten? Om nieuwe vormen van burgerinspraak te onderzoeken? Om participatie, échte participatie, een kans te geven. Niet alleen om ideeën te agenderen, maar zelfs om te adviseren en te cocreëren.

Ik vraag het aan u, omdat ik geen moediger moeder ken dan u. Uw kind is ons kind. Dit is mijn medisch advies: betrek uw burger veel meer en veel verder bij het beleid, doe iets met diens betrokkenheid. Vraagt u nog even een second opinion aan mijn collega’s. Ik ben benieuwd naar hun inzicht. En nee, u hoeft niet te betalen. Dit was het inloopspreekuur voor gratis consulten.

Ik dank u.

Inleiding: Yvonne Zonderop, auteur boek Polderen 3.0
Met: Andree van Es (Groen Links), Sywert van Lienden (G500), David van Reybrouck (G1000) enJoeri van den Steenhoven (Young Foundation)
Voorzitter: Xandra Schutte, hoofdredacteur De Groene Amsterdammer

De samenleving is toe aan vernieuwing. De ‘polder’-wegen waarlangs we tot het algemeen belang kwamen zijn verstopt geraakt. Er zijn nieuwe scheidslijnen gegroeid in Nederland die nog onvoldoende vertaling krijgen in onze democratie. Ons huidige stelsel van voorzieningen wordt door veel burgers niet meer als rechtvaardig beschouwd en solidariteit is een leeg begrip geworden. Hoe brengen we de wederkerigheid terug?

Mensen willen wel degelijk bijdragen aan het algemeen belang, maar we hebben nieuwe vormen nodig die daar invulling aan geven. Dan gaat het om de democratische ervaring, de menselijke maat en persoonlijke betrokkenheid. Hoe zien deze vormen er in de praktijk uit?

Deze avond wordt georganiseerd ivm de presentatie van Polderen 3.0. Nederland & het Algemeen Belang van Yvonne Zonderop

Datum: 18 mei
Locatie: Felix Meritis, Keizersgracht 324
Aanvang: 20 uur
Toegang: 5,-

Partners: Netwerk Democratie, G1000, De Groene Amsterdammer, ISVW Uitgevers en Felix Meritis. Deze avond wordt mede mogelijk gemaakt door het Vfonds

Levendige discussies en een grote diversiteit aan standpunten floreerden op de conferentie ‘Een parlement met 17,6 miljoen zetels, die afgelopen week plaatsvond in Den Haag. De organisatie hiervan bevond zich in handen van Netwerk Democratie, Stichting Toekomstbeeld der Techniek (http://www.stt.nl/) en Waag Society (http://www.waag.org/). De locatie aan het Buitenhof voegde een symbolische waarde toe: deelnemers van de conferentie hadden vanuit de hooggelegen zaal maximaal zicht op de bestuurders van ons land in het Binnenhof. In lijn met dit letterlijke toezicht lag het doel van de conferentie, namelijk het nadenken over de invloed van burgers in het parlement en hun veronderstelde machtspositie in 2020. Tijdens deze dag stond de manier waarop technologische ontwikkelingen als internet en sociale media het spanningsveld tussen instituties en burgers veranderen centraal.

Created with Admarket’s flickrSLiDR.

Marleen Stikker, directeur van de Waag Society, opende de middag met een hartelijk welkomstwoord. In haar openingsspeech belichtte zij onder andere kansrijke, maar ook problematische aspecten van nieuwe media, die zij besprak in het licht van de uitkomsten van de toekomstverkenning ‘Wisdom of the Crowd’, uitgevoerd door de STT. Deze uitkomsten resulteerden in het boek ‘Samen Slimmer’, dat deze middag gelanceerd werd door Stikker. Na dit plechtige moment volgde Valerie Frissen, voorzitter van Netwerk Democratie, met een presentatie waarin zij stelde dat er een kloof is ontstaan tussen de wereld van de instituties en de wereld van de burger. De huidige maatschappelijke dynamiek verhevigt volgens Frissen dit probleem. Data zijn meer en meer van maatschappelijk belang en vormen een nieuw kapitaal, waardoor de moderne burger de regie hierover opeist. Frissens zorgen werden gedeeld door Jacques Wallage, momenteel voorzitter van de Raad voor Openbaar Bestuur en o.a. oud-informateur voor de Tweede Kamer (zie voor het rapport “Vertrouwen op democratie” van de ROB, 2010). Ook Wallage spreekt van een scheiding tussen de burger en de bestuurscultuur, die hij aanduidt als ‘horizontale’ en ‘verticale’ samenlevingen.

Na deze presentaties volgde de keuze uit een drietal parallelsessies: “Burgers en journalistiek”, “Burger en Overheid” en “De Georganiseerde burger”. De confrontatie tussen vertegenwoordigers van het ‘establishment’ uit deze sectoren met “vooruitstrevende burgers” vormde in deze parallelsessies aanleiding tot opzwepende discussies over wensen over, risico’s voor en kansen met betrekking tot de rol van de burger in de journalistiek en de politiek in het komende decennium. Kees Spaan (oud-voorzitter Nederlandse Dagbladpers, oud-lid Raad van Beheer bij de NOS, Jacques Wallage (voorzitter ROB) en Jaap Smit (voorzitter CNV) werden uitgedaagd door respectievelijk Mijke Slot (TNO, Erasmus Universiteit), Stef van Grieken (Hack de Overheid) en Joeri van den Steenhoven (Young Foundation London).

In een plenair slotdebat, geleid door Marleen Stikker, werd per parallelsessie een stelling geformuleerd ter conclusie: de burger moet meer (kunnen) doen in de Tweede Kamer, er moet een manier worden gevonden om input van burgers op efficiënte wijze in de journalistiek te implementeren en instituties en de samenleving begrijpen elkaar niet langer, waardoor aanpassing van beide kanten is vereist.

Deze drie kwesties vormen de uitgangspunten van het manifest dat op basis van de parallelsessies werd samengesteld en ter afsluiting van de conferentie werd uitgereikt aan Gerdi Verbeet, voorzitter van de Tweede Kamer.

Paradiso geeft tijdens Democratie 2.0 | De Fluwelen Revolutie het podium aan politieke dwarsdenkers als Maurice de Hond, Redesigning Politics en Thijs Kleinpaste. Zij pitchen hun ideeën voor verregaande aanpassingen aan onze noodlijdende democratie  voor een jury die bestaat uit Frans Weisglas (oud-voorzitter Tweede Kamer), Andree van Es (wethouder Amsterdam), Hero Brinkman (Tweede Kamerlid) en Erik van Bruggen (BKB). Verder zijn er bijdrages van Arend Jan Boekestijn (Elsevier), Johan Fretz en de band Coco Bongo and de Bonfire Ranch of Love.

Ook Netwerk Democratie zal deelnemen aan deze inspirerende avond!

Voor kaarten zie: http://www.paradiso.nl/web/Agenda-Item/Democratie-2.0.htm

Op donderdag 12 april heeft een groep burgers die actief is op het internet en begaan is met de Nederlandse Democratie de volgende vijf aanbevelingen voor een OPEN TWEEDE KAMER aangeboden aan de voorzitter van de Tweede Kamer Gerdi Verbeet. De aanbevelingen werden met veel enthousiasme in ontvangst genomen. Er is afgesproken om in nauw overleg met de aanwezigen in de nabije toekomst concreet uitvoering te geven aan een aantal van de gedane aanbevelingen.

Tweede Kamer aanbevelingen Open Data [pdf: 2.8 MB]

1. Publiceer alle parlementaire documenten (inclusief de Handelingen) op zo’n manier dat ze geschikt zijn voor geautomatiseerd hergebruik
Dat wil zeggen dat de informatie:

•Volledig en onmiddellijk beschikbaar is en blijft

•Gestructureerd is op een wijze die voor een machine leesbaar is

•Metadata bevat die combinaties van databronnen mogelijk maakt (bijvoorbeeld de tijden waarop gesproken is)

•Juridisch vrij is voor hergebruik

2. Publiceer niet alleen informatie over het primaire proces maar ook alle informatie over secundaire processen die (mogelijk) relevant zijn voor de beïnvloeding van volksvertegenwoordigers op een manier die geschikt is voor geautomatiseerd hergebruik

Bijvoorbeeld:

•Wie hebben er een toegangspas tot de Tweede Kamer en Nieuwspoort?

•Met welke lobbyisten hebben Tweede Kamerleden afspraken?

•Wat zijn de nevenactiviteiten van Tweede Kamerleden?

•Welke cadeaus ontvangen Tweede Kamerleden?

De aanbevelingen zijn tot stand gekomen naar aanleiding van een brainstorm ter ondersteuning van het onderzoek naar burgerbetrokkenheid door de wetenschappelijke Raad van het Regeringsbeleid ‘Vertrouwen in de burger’. De brainstorm ‘ de kansen van open data’ werd gehost door Netwerk Democratie en de Open State Foundation. Het doel van de brainstorm was om te komen tot een aantal concrete aanbevelingen op het gebied van open data die in het rapport opgenomen kunnen worden. Pieter Winsemius, projectleider van dit onderzoek, heeft deze brainstorm geleid.

De aanbevelingen zijn tot stand gekomen met behulp van :
•  Tijs van den Broek (TNO)
• Tobias Dekkers (Open State Foundation)
• Stef van Grieken (Open State Foundation)
• Mieke van Heesewijk (Netwerk Democratie)
• Josta de Hoog (Politix)
• Stefan de Konink (OpenGeo)
• Tom Kronenburg (Zenc)
• Carl Lens (verbeterdebuurt.nl)
• Maarten Marx (UvA)
• Arjan Nusselder (UvA)
• Stephan Okhuijsen (Sargasso)
• Josien Pieterse (Netwerk Democratie)
• Reinder Rustema (Petities.nl)
• Ben Teeuwen (Open State Foundation)
• Dimitri Tokmetzis (Sargasso)
• Lex Slaghuis (Hack de Overheid)
• Samira Zafar (RMO)

Via deze website houden we u op de hoogte van de ontwikkelingen rond deze 5 aanbevelingen.

Tijdens deze avond gaan we op zoek naar oplossing en alternatieven.

Drie scherpe denkers presenteren aan Gerdi Verbeet (voorzitter van de Tweede Kamer) hun analyse van de crisis en stellen haar de remedie voor. Verbeet ondervraagt, analyseert en gaat met de sprekers in debat.

Met: David Van Reybrouck (o.a. schrijver van Pleidooi voor populisme en initiator van de G1000), Bart Jan Spruyt (historicus, journalist en medeoprichter van de Edmund Burke Stichting, een conservatieve denktank), Josien Pieterse (medeoprichter van Netwerk-Democratie platform voor democratische innovatie) en Gerdi Verbeet (voorzitter van de Tweede Kamer en auteur van Vertrouwen is goed, maar begrijpen is beter over de vitaliteit van onze parlementaire democratie dat op 13 maart verschijnt).

In deze conferentie staat de vraag centraal hoe de overheid, politiek, wetenschap, vakbonden, verenigingen en de journalistiek kunnen inspelen op de veranderende rol van de burger. U wordt uitgedaagd om aan de hand van toekomstscenario’s van innovatieve burgers mee te denken over hoe nieuwe samenwerkingen tussen burger, overheid en journalistiek eruit zouden kunnen zien.

Parallelsessies
Naast een plenair gedeelte kent de middag drie parallelsessies. Hierin wordt het establishment uitgedaagd door de vooruitstrevende burger die met innovatieve oplossingen laat zien hoe maatschappelijke verhoudingen aan het veranderen zijn. Hoe kan het herontwerp van de maatschappij eruit zien? Iedere sessie brengt 1 stelling voort waarmee aan het eind van de dag een debat gevoerd wordt.

TRACK 1 | Burgers & journalistiek
In de afgelopen jaren zijn de consumenten van nieuws, producenten van nieuws geworden. Nieuwe nieuwsorganisaties zijn ontstaan waarin de consumptie, productie en distributie van nieuws en informatie meer open en transparant zijn geworden ten opzichte van het oude, gesloten, traditionele journalistieke model. Wat betekent dit voor de positie van de journalistiek als controleur van de macht, duiding van nieuws en filtering van informatie?

Inleider: Mijke Slot (TNO/Erasmus)
Referent: Kees Spaan
Moderator: Katinka Baehr (radioverslaggever/documentairemaker)

TRACK 2 | Burger & Overheid
De sterke opkomst van sociale media bieden nieuwe kansen voor de samenleving en de democratie. Door het internet ziet het democratische proces zich steeds dieper in onze samenleving vertakt. Ook buiten de reguliere overheid om. Het geeft burgers nieuwe instrumenten; om zich te organiseren, te participeren in het democratische proces en zich te informeren over besluitvormingsprocessen binnen de overheid. Welke kansen liggen voor het oprapen? Hoe zal de nieuwe relatie tussen een meer open overheid (mede dankzij open data) en de burger eruit zien?

Inleider: Stef van Grieken (Open State Foundation)
Referent: Jacques Wallage (voorzitter ROB)
Moderator: Davied van Berlo (Ambtenaar 2.0)

TRACK 3 | De Georganiseerde Burger
De rol van de politieke partijen en vakbonden ligt onder vuur. Het ledental van politieke partijen loopt in een rap tempo terug. De organisatiegraad van vakbonden daalt en zij representeren vooral een groep oudere werknemers. Burgers organiseren zich in toenemende mate los van deze instituties middels bijvoorbeeld broodfondsen of online petities. Zijn de partijen en vakbonden nog te redden? Hoe ziet de toekomst van ons Poldermodel eruit?

Inleider: Joeri van den Steenhoven (Young Foundation Londen)
Referent: Jaap Smit (voorzitter CNV)
Moderator: Chris Aalberts (Erasmus, DeJaap.nl)

Programma:
13.30 Inloop en registratie
14.00 Start hoofdprogramma ‘See the future, see the crowds’. Dagvoorzitter Marleen Stikker geeft een introductie op het hoofdthema.
14.05 De toekomst, 2030, is nu (Stichting Toekomstbeeld der Techniek)
14.25 Boekpresentatie ‘Samen Slimmer’ (STT) en ‘Regeren is vooruitzien’ door Rein Willems
14.30 Nieuwe democratie (Valerie Frissen)
14.45 Keynote: Vertrouwen op democratie (Jacques Wallage)
15.10 Introductie ‘De agenda voor de toekomst’
15.15 Pauze
15.30 Parallelsessies ‘Redesign’
16.45 Slotsessie Reflect en debat ‘Een parlement met 17,6 miljoen zetels?’
17.20 Samenvatting van de dag en opstellen van de ‘Agenda voor de toekomst’
17.40 Afsluiting en borrel

Wanneer?

Woensdag 11 april 2012
13.30 – 17.30 uur

Waar?
7AM, Buitenhof 47
Den Haag

Aanmelden
Meld u aan via e-mail bij Rosemarijke Otten, projectassistente bij STT. Geef in uw e-mail aan voor welke ‘track’ u zich wilt aanmelden.

Op 4 april 2012 zal Netwerk Democratie als waarnemer aanwezig zijn bij de G1000 vergadering in Brussel.

De G1000 is een burgertop, een nieuwe vorm van democratische inspraak. Het gaat om een openhartige, grootschalige beraadslaging tussen vrije burgers over een belangrijk onderwerp. De bedoeling is om verse zuurstof te verlenen aan de politieke impasse en aan te tonen dat democratie vernieuwd kan worden:

Meer informatie:

http://www.g1000.org/nl/faq/

De Morgen

Brussel Nieuws