Maarten van Maanen

Nu Camiel Eurlings al enkele maanden van het politieke podium is verdwenen (en de camielmonitor bovendien al een hele tijd niet meer ter hand is genomen) kunnen we beter de radar focussen op een ander markant persoon. En aangezien we al een aantal keer de reclame-uitspattingen van onze goede vriend Anne voor het voetlicht hebben gebracht, kunnen we met deze post wellicht een nieuwe reeks starten. Anne kan namelijk weer een prachtrol op zijn CV bijschrijven: Herman uit de Dixons-reclame.

Toegegeven, het is niet Anne – maar de Dixons-verkoper – die in deze spot de show steelt, maar het zal ongetwijfeld weer een fijne boterham op de plank hebben opgeleverd.

Nu alleen nog een naam voor deze nieuwe rubriek. Suggesties zijn uiteraard welkom in de commentaarvelden.

Het had zo mooi moeten worden. Terugkomen na ernstige tegenslagen en dan Olympisch goud voor je eigen publiek veroveren. Jessica Dubé en haar kunstschaatspartner Bryce Davison uit Canada zagen het al helemaal voor zich. Zondag 14 februari tijdens de korte kür van de Olympische Spelen in Vancouver had het moment moeten worden waarop alle ellende van de afgelopen jaren zou worden tenietgedaan.

Nu bijna drie jaar geleden had Jessica al eens Bryce’s schaats in haar gezicht gekregen tijdens een officiële wedstrijd in Colorado en vorig jaar nog vergat Bryce Jessica op te vangen na haar in de lucht te hebben gegooid tijdens een galavoorstelling in Tokyo.

Het bleek ijdele hoop.

Maar eerlijk gezegd vroegen ze er ook een beetje om. Hadden ze hun kür maar niet op de soundtrack van Requiem For A Dream – de film van Darren Aronofsky waarin het immers met alle hoofdpersonen uitermate slecht afloopt – moeten rijden. Jessica ging onderuit bij een poging tot drievoudige Salchow en de medaillekansen voor het Canadese paar zijn daarmee nagenoeg verkeken. Het was ook de goden verzoeken met zo’n muziekkeuze…

In een grijs verleden heeft hier op de Bronstige Mangoest nog eens een prachtige button in de rechterzijbalk gestaan, die las: “Ban Comic Sans”. En niet zonder reden. Zoals het op de website van 3FM omschreven wordt:

Hopeloos gedateerd en kolderiek als een dronken clown op een begrafenis: het lettertype Comic Sans MS. Mensen die daar nog gebruik van maken, kan je per definitie niet meer serieus nemen.

Dit was voor Sander Lantinga reden genoeg om er een speciale dag voor in het leven te roepen. Daarom is aanstaande vrijdag, 3 juli 2009, gedoopt tot Comic Sans Dag!

En wij bij de Bronstige Mangoest sluiten ons daar van harte bij aan.

Het is namelijk te hopen dat de aandacht die hiermee gegenereerd wordt gaat leiden tot het daadwerkelijk compleet verbannen van Comic Sans uit het dagelijks leven en het iedereen – van jong tot oud, van imbeciel tot hoogbegaafd – aan het verstand wordt gebracht dat dit lettertype simpelweg niet kán.

De Bronstige Mangoest zal zich vol overgave aan dit nobele streven koppelen door de hele website aanstaande vrijdag eenmalig volledig in Comic Sans weer te geven. Zodat iedereen kan zien hoe inktzwart deze bladzijde uit de geschiedenis van lettertype-ontwerp is. In de hoop dat we volgend jaar geen Comic Sans Dag meer hoeven – nee, beter nog – kunnen vieren!

Lopende door de stationshal van station Eindhoven viel mijn oog vorige week op een doek waarop de tijd stond afgebeeld als op een digitale klok, maar dan met digits in de vorm van houten balken. Vervelend als de tijd zometeen weer een minuut verder is, dacht ik nog, toen er plots een ploeg Afrikaans ogende bouwvakkers van rechts het scherm in kwam gelopen gewapend met ladders, hamers en bouten en het laatste getal van de klok onder handen begon te nemen. Binnen twintig seconden hadden ze van een 3 een 4 geklust en verdwenen ze weer uit beeld. Om een aantal seconden later weer terug te komen om de 4 op zijn beurt om te bouwen naar een 5. Werkelijk een even idioot als fascinerend schouwspel.

Wat zoekwerk leverde op dat dit werk getiteld Standard Time aan het brein ontsproten is van de Duitser Mark Formanek en dat dit object als onderdeel van het STRP festival de hal van het station van Eindhoven sierde. En natuurlijk kan ik jullie zo’n prachtig werkje niet onthouden, hoewel ik slechts een filmpje van 5 minuten heb weten te vinden (en niet een volledig etmaal kan presenteren).

Mijn liefste vertelde mij vanavond dat vriend Anne Prakke in navolging van zijn eerste reclamecampagne van KPN-dochter Hi weer terug is op tv met een nieuwe spot van KPN! En omdat wij van de Bronstige Mangoest niet te beroerd zijn om Anne’s carrière een klein zetje de goeie kant op te geven, is hier het filmpje in volle glorie te aanschouwen:

De spot kan in ieder geval de goedkeuring wegdragen van het forum van Zwangerschapspagina.nl!

Gelukkig voor Anne blijft het niet bij televisiereclames alleen: komend weekend staat hij bij de Toneelschool in Amsterdam op de planken in het stuk Freule Julie, dus wie in de gelegenheid is, moet daar zeker eens een kijkje gaan nemen.

Sta je net even lekker te telefoneren…

…hoor je het ineens in Keulen donderen.

Goed, alle hilarische woordgrappen terzijde: deze pakkende foto is gemaakt door fotograaf Frank Domahs en kreeg ik te zien dankzij het mooie fotoblog Pictures of the Day van The Wall Street Journal. Na The Big Picture wederom een uitstekende bron van prachtig fotomateriaal, die bovendien zeer frequent wordt geupdate. Ga dat zeker eens bekijken.

Afgelopen zaterdag vroeg Thomas (van de Bronstige Mangoest) mij hoe het ging met Thomas (van mijn familie, ofwel, mijn jongere broer). Specifieker: de vraag van Thomas (van de Bronstige Mangoest) was voornamelijk of Thomas (m’n broer) na het Ik Wed Dat Ik Het Kan-debacle – hij annuleerde keihard zijn deelname aan een recordpoging eieren kapot buigen, toen hij er achter kwam dat de eventuele winst (een bedrag van €1000,-) niet naar zijn portemonnee, maar naar Plan Nederland zou gaan – al een ander media-evenement als bron van inkomsten had gevonden. Ik heb Thomas (van de Bronstige Mangoest) geantwoord dat dat helaas nog niet het geval was, dus dat er voor Thomas (m’n broer) voorlopig niets anders op zat dan te blijven tappen bij De Negende Cirkel.

Little did I know… dat Thomas (m’n broer) de dag ervoor de uitzending had gehaald van de Coen & Sandershow op 3FM en twee kaarten voor Coldplay in het Goffertpark te Nijmegen had gewonnen! Hoe ironisch en tegelijkertijd awesome! Toegegeven, het is geen duizend euro, maar kaarten à €64,- voor een uitverkocht concert van een wereldact is een goed alternatief. Beluister het fragment van deze glorieuze overwinning hieronder.

[Lees dit artikel om de audio te beluisteren]

P.S. Thomas (m’n broer) klinkt in het fragment nogal beduusd, omdat hij op dat moment in de rij bij het postkantoor stond om zijn OV-jaarkaart af te halen.

Beste heer Van Maanen,

Graag nodigen we je uit om deel te nemen aan een onderzoek van DirectResearch.nl. De vragenlijst bestaat uit 21 vragen en neemt ongeveer 5 minuten in beslag.

Vraag 1: Kijk je wel eens Discovery Channel?
    a  -  Ja.
    b  -  Nee.

In de aflevering “Flu Shot” van de NBC comedy 30 Rock krijgt Liz Lemon – hoofdschrijver van een sketch show á la Saturday Night Live gespeeld door Tina Fey – een SMS-je van de nogal blonde secretaresse Cerie. Onderstaand de screengrab daarvan. Als je vandaag nog een leuk puzzeltje nodig hebt, dan mag je pas op “Lees de rest…” klikken als je weet wat deze tekst betekent.

Aanvankelijk waren Liz’ vrije dagen (waarin ze een vakantie had gepland) ingetrokken vanwege een kleine griepgolf. Die golf werd echter een epidemie, waardoor er zoveel mensen ziek waren dat fatsoenlijk werken niet mogelijk was en Liz tóch haar vrije dagen mocht opnemen. Haar vakantie kon dus weer doorgaan: “UR V8K8SH1 iz baqon”. Ofwel: “Your vacation is back on.”

Dat zo’n klein grapje mij nog zoveel plezier kan bezorgen. Erg knap.

Kleine terzijde: deze post was onbedoeld ook een test case voor de image upload functionaliteit van de nieuwe WordPress installatie, maar daar zal nog eens goed naar gekeken moeten worden, willen we daar hetzelfde gebruiksgemak aan geven als die van good old Pivot.

Wie mijn Twitterfeed volgt, heeft wellicht gemerkt dat ik recentelijk een schokkende ontdekking heb gedaan, die mijn geloofwaardigheid binnen de Last.FM community aardig wat schade heeft berokkend. Bij het doorbladeren van de artiesten in mijn library kwam ik erachter dat ik twee entries voor één van mijn favoriete artiesten, KT Tunstall, had gemaakt; eentje met één spatie tussen “KT” en “Tunstall” (zoals het uiteraard hoort) en eentje met twee spaties. Hoe ik deze blunder voor elkaar heb gekregen snap ik nog steeds niet, maar als gevolg daarvan had ik 121 keer KT met één spatie en 137 keer de dubbelgespatïeerde KT gescrobbled, in plaats van 258 keer de enige echte KT…
Gelukkig zijn slecht geformuleerde metadata de crew van Last.FM ook – geheel terecht – een doorn in het oog en hebben ze nu een oplossing voor dit probleem gevonden!

Vanaf vandaag is de automatische spellingcorrectie van Last.FM namelijk actief! Staff member Erik Jälevik legt uit:

Ever since I joined Last.fm back in 2005, my long-suffering coworkers have had to put up with endless grumbles about the state of the metadata on our music catalogue pages and how we desperately needed tools for putting things right. Well, as of today they can all breathe a collective sigh of relief: Last.fm now automatically corrects common misspellings of artist and track names for you.

En dit alles werkt on the fly en met terugwerkende kracht! Dus al mijn reeds beluisterde nummers van KT [spatie] [spatie] Tunstall worden netjes opgeteld bij de luistercijfers van KT [spatie] Tunstall. Wat een prachtige feature! Wat een opluchting!

En zo komt KT Tunstall vandaag met stip mijn persoonlijke all-time top 3 binnen. Gefeliciteerd, KT! En bedankt, Last.FM!