That's me.
(lees ritme: geen intonatie, saai, monotoon) “het woeste drenter landschap maakt wat ik ben. een rockster. een dichter. een luis in de pels. vind mijzelf te gek. matthijs lacht elke avond om mijn rijmelarijtjes. ik vind het te gek anderen in de zeik te nemen. krijg ik een stijve van. en als giel er aan [...]
“IV’ is de vierde roman (!) van Arjen Lubach. Tejaterman, muzikant, cabaratier, televisiemaker maar ook auteur. Arjen Lubach is een multitalent. Hij kan heel veel en wellicht dat hij dat ook graag wil laten merken. Ik ben een fan van hem en heb genoten van Magnus. Zijn taal is helemaal van nu. Licht van toon, [...]
2 eiwitten – 4 eierdooiers 150 g poedersuiker 400 g mascarpone 200 g lange vingers 175 ml vers gezette, extra sterke koffie afgekoeld 200 g pure chocolade, geraspt cacao Je zal denken wat is dit nu? Ik zal het je verklappen. Het maken van het lekkerste na-gerecht uit Italië is een Tiramisu. Over het ontstaan, het hoe [...]
De laatste dagen van het politieke landschap zijn erg interessant. Twee gedreven jonge politieke honden, Diederik en Mark, houden van doorpakken. De oude politieke garde, onder leiding van Hans Wiegel en zijn horde, houden niet van grote veranderingen. Laat staan dat er iets verandert in het land. Alles bij het oude laten. Dat is het [...]
Natuurlijk waren er ooit de grote drie: Hermans, Reve, Mulisch. En wie weet ook Wolkers. Maar de tijden veranderen en ook het andere schrijven, andere schrijvers, andere auteurs. Ik geloof dat de laatste jaren er niet zoveel boeken zijn uitgekomen als ooit te voren. Maar ja als mensen als Daphne Deckers opeens ook een roman [...]
Voor jou zet ik mijn masker af
Met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
Maar bang maakt het me wel
Voor jou zet ik mijn masker af
En hoop dat jij dan ziet
Dat ik gewoon een joker ben
Die lacht om zijn verdriet
Voor jou zet ik mijn masker af
Ik heb geen muren meer
Omdat jij net zo kwetsbaar bent
Leg ik mijn wapens neer
Voor jou zet ik mijn masker af
Aan jou geef ik mij bloot
Ik werp mijn ziel en zaligheid
Uit liefde in je schoot
Want niemand hoeft te weten
Hoe kwetsbaar en hoe klein
Hoe angstig en verlegen
Ik af en toe kan zijn
Mijn sterkte en mijn zwakte
Je krijgt ze allebei
Ik wil ze met je delen
Wil jij dat ook met mij
Geen leugen die bescherming biedt
Bij mensen zoals jij
Jij hebt mijn masker nooit gezien
Je zag alleen maar mij
maak je hoofd leeg. voel de wind in je haren, zie het koren lente-achtig zweven, voel de kroon op je hoofd, de tinteling in je benen, laat je niet gek maken, voel, voel, voel, de ruimte.
Losers make promises they often break. Winners make commitments they always keep.
/Denis Waitley
Frank Sinatra is natuurlijk één van de beste zangers ooit voortgebracht op deze aardkloot. Zijn ‘capitol years’ (1950 - 1959) wordt vaak gezien als zijn beste vocale periode. In 1960 startte hij zijn eigen label: Reprise Records. Dankzij drank, sigaretten en vrouwen werd het er allemaal niet beter op. Toen hij in 1969 de toen nog jonge Rod McKuen vroeg teksten voor zijn nieuwe album te maken, schreef Rod een album dat op Frank’s leven en lijf geschreven leek te zijn. De eenzaamheid, dat een groot deel van Sinatra’s leven was, is fenomenaal verwoordt door deze McKuen. Voorzien van lekkere Don Costa arrangementen lukt het Ol’ Blue Eyes nog één keer te schitteren. In feite is dit zijn muzikale biografie, geschreven door een jonge tekstdichter die Sinatra’s leven begreep: A Man Alone
eerst was er een pittige ‘friday night spinnin’, vanochtend een uurtje of wat kijken in de groentetuin. of althans wat het ooit gaat worden dit seizoen. nijn en nijn geborsteld, wat ze natuurlijk heerlijk vonden (not). laten we het weekend echt beginnen met een soort van dexter marathon (stukje 6, en de 12 van 7). Laat de k(r)oning maar komen!