Updates
-
@afroOba μα ναι, <2+1
-
και τι δηλαδή, δε με ζήτησε κανείς;
-
μπου.
-
τσεκ αουτ http://t.co/XaZbabcj
-
@water_elemental αχαχαχαχα. νον. βαθμουλάρες και διάβασμα δεν πάνε απαραίτητα μαζί για την κοντραντίκτη. όνομα και πράμα.
-
@water_elemental και τι σχέση έχει η κοντραντίκτη με τις πανελλήνιες;
-
αναρωτιέμαι πώς είναι να κανεις πράγματα πριν τη λήξη της προθεσμίας.
-
@TheNiceOnes αν σας ενοχλεί η διατύπωσή μου, το ανφολο είναι εκεί.
-
@TheNiceOnes έτσι εκφράζω εγώ τα νεύρα μου. ειμαι πολύ χαρντκορ.
-
@TheNiceOnes έτσι ειν' η ζωή φίλε.
-
σκοτωνω και κατσαριδα αμα λαχει. τοση οργη. και κανενας τονος.
-
αυτά. καληνύχτα σας.
-
ΧΟΛΝΤ ΜΙ ΚΛΟΖΕΡ ΤΑΙΝΙ ΝΤΑΑΑΑΝΣΕΕΡ
-
να πω κάτι;
-
Οι @AntiStres_band στο Ρυθμός Stage! http://t.co/VMySa5tb
-
μολις έκανα τα ψώνια μου στη ντάιαγκον άλει. #pottermore
-
αυτό σκεφτόμουν, αυτό είπα, ώχου πια.
Posts
- 1950's lyrics: Love me tender, love me true, all my dreams fulfilled. For, my darling, I love you, and I always will.
- 1960's lyrics: When the girl in your arms is the girl in your heart, then you've got everything.
- 1970's lyrics: I hope you don't mind that I put down in words, how wonderful life is while you're in the world.
- 2012 lyrics: Almost drowned in her pussy so I swam to her butt.
Audio
Posts
June 10, 09:38 AM
-Καλημερα. Σηκω. Έχουμε Αρχαία.
-Άσε με. Χουζουρευω. Δεν υπάρχει να σηκωθώ. Αν και θα ήθελα ένα muffin :)
-Σκασε, πεινάω.
-Μμ. Πάλι;
-Τι πάλι; -.-
-Δεν ξέρω, απλά αν έγραφα σκέτο "μμ" δε θα μου απαντουσες και θα ειχα κοιμηθεί τώρα.
-Ναι αλλά έγραφες σκέτο "μμ" εγώ θα κοιμόμουν πάλι.
-My point exactly, yawn.
-Δεν καταλαβαίνω τι λες.
-Άσε. Σηκώνομαι να φτιαξω καφέ. Εσύ σηκώθηκες;
-Α, όχι, εγώ είμαι σε ένα πάρκο και κάνω ποδήλατο, θες να 'ρθεις;
-Αμέ. Στο πάρκο με τους μοβ μονοκερους και τις γκριζες μπανανες;
-Όχι, αναποδα. Γκρι μονοκεροι, μοβ μπανάνες.
-Τι βαρετό.
-Μάλλον εσύ θα 'σαι σε άλλο πάρκο. Βαρεθηκα, παω να φάω.
-Μα όχι, μη μ'αφηνεις μονη μου. Θα μου την πεσει κανενας ανωμαλος με γαλαζια πλοκαμια.
-Εδώ οι ανωμαλοι έχουν κίτρινες δαγκάνες. Σου το είπα ότι είσαι σε άλλο πάρκο. Σήκω τώρα.
June 07, 03:30 AM
-Έι κοίτα, ένας γέρος με κολάρο.
-Να τον επιστρέψουμε στο αφεντικό του πάραυτα.
June 06, 08:26 AM
-ΙΙΙΙ. Τι κάνεις εσύ εδώ;
-...
-Μη φευγεις μικρό κακόβουλο πλάσμα, κάτσε εκεί να σε σκοτώσω πιο εύκολα!
-*ηχος που κανουν τα κουνουπια οταν πετανε*
-Αιμοδιψές ζωύφιο, θα σε τελειώσω.
-...
-Μπράβο, εκεί κάτσε.
-*βζιιν*
-Απαίσια μικρογραφία βαμπίρ. *ντουκ* ΑΟΥ.
-*φανταστειτε τον ηχο που κανει ενα κουνουπι όταν χαχανίζει*
-Πού εξαφανίστηκες τώρα;
-*σιωπή*
-Πού να είναι το μοσκίτο, τουρουτουρουρου...
-...
-Ψάξε, ψάξε, δε θα το βρει-ΑΧΑ!!
-*ζηταει ελεημοσυνη*
-Δε θα σε λυπηθώ παμπόνηρε φορέα αρρώστιας!
-!!!
-*ΖΝΤΟΥΠ*
-Αποστολή εξετελέσθη.
Posts
March 16, 09:44 AM
Να 'μαι πάλι, στον κόσμο του blogspot. Άσχημος κόσμος αλλά λειτουργικός nonetheless.
Ήθελα λοιπόν να τιμήσω κάποια περίεργα άτομα με τις ηλίθιες λέξεις μου για να δουν ότι δε φτουράω σε μπλογκ, να με πούνε βαρετή και να φύγουν κι εγώ να ησυχάσω και να ζήσω για πάντα χαρούμενη, χωρίς λέξεις, μόνο με γλυκά.
Ας μιλήσουμε όμως για μένα.
Ας ξεκινήσουμε με την παράξενη κλίση μου προς τα σκοτεινά πράγματα και τους κακεντρεχείς τύπους που με απασχολεί αυτές τις μέρες.
Ήμουν το παιδάκι που συμπαθούσε πάντα τους κακούς στις ταινίες, εντάξει; Ή τους β' ρόλους, τους περιθωριοποιημένους φίλους των πρωταγωνιστών. Βασικά κι αυτούς κακούς τους λέμε επειδή δεν είναι οι καλοί της υπόθεσης. Ο καλός είναι πάντα ένας κι οι υπόλοιποι είναι σκουπίδια, γιούπι.
Αλλά στην περίπτωση του Ψαλιδοχέρη που ήταν η πιο αγαπημένη μου ταινία ως παιδί (ήμουν παραξενο παιδί), ο καλός μου ο Edward ήταν γλυκούλης κι όλοι πέσανε να τον φάνε επειδή είχε emo μαλλιά, φόραγε πολύ makeup και δεν ήθελε την αχώνευτη νυμφομανή. Δόξα και τιμή στους ασέξουαλ. Να ξέρεις επίσης ότι αγαπούσα τον Snape before it was cool.
Δεν ξέρω ακόμα για τι πράγμα μιλάω. Είμαι τόσο εύστοχη και διασκεδαστική. Μ'αγαπάς, έτσι;
Το θέμα μου μάλλον είναι ότι τραβάω τους κακούς τύπους. Γινόμαστε φιλαράκια με όλα τα σατανικά/ναρκισσιστικά/σαδιστικά όντα που γνωρίζω. Αλλά δεν το λέω με κανένα παράπονο τύπου "Θεε μου έχω το μαλακομαγνήτη."
Κοπελιά που το λες αυτό, μεταξύ μας, κάποιος λόγος θα υπάρχει.
Εμένα μ'αρέσουν οι κατεστραμμένοι. Αλήθεια. Έχουν περισσότερο ενδιαφέρον απ'τους λεχρίτες που το παίζουν καλοί απλά για να σε πηδήξουν και σίγουρα έχουν ιστορίες να πουν. Δηλαδή ντάξει, ποιος νοιάζεται για τη γριούλα που πέρασες απέναντι, καλοξυρισμένε τύπε;
Έχεις δίκιο να σκέφτεσαι ότι το παράδειγμα είναι θλιβερό γιατί δεν ξέρω κανέναν που να ξερει κάποιον που να έχει έγκυρες πληροφορίες ότι υπάρχουν άνθρωποι που περνάνε τις γριούλες απέναντι. Επίσης, οι γριούλες δεν μπορούν να περάσουν μόνες τους το δρόμο; Πάντα την είχα αυτή την απορία, μαζί με το γιατί μου τυχαίνει πάντα να βαδίζω πάνω στις γραμμές για τους τυφλούς, που πονάνε.
Ηλίθια. Θες και μπλογκ. Μείνε στο θέμα.
Αναγνώστη κοίτα, χέστηκες για τα προβλήματά μου. Βασικά κι εγώ χέστηκα για τα προβλήματά μου. Βρίσκω σαγηνευτικό το κάθαρμα που τους βρίζει όλους και μέσα του διαλύεται, θα προτιμούσα να πάρω συνέντευξη απ'τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη παρά τον Γκάντι. Γιο. Και δεν έχω κανένα πρόβλημα γι'αυτό. Ξανά γιο.
Τ'ομολογώ λοιπόν, γουστάρω τύπους με κερατάκια, παράνομους, απελπισμένους κι απαισιόδοξους, με σκέψεις σκοτεινές και ζοφερά όνειρα, μισανθρώπους, σατανικές μεγαλοφυίες και τοξικομανείς με μπάντες. Οι αναρχικοί κι οι αλήτες πάνε κόντρα στην κοινωνία κι η κοινωνία είναι σκατά και προσπαθεί να σε βάλει σε ένα άβολο και ντροπιαστικό καλούπι, οπότε ποιον θα κατηγορήσεις; Είναι τρομακτικοί και είναι γαμάτο να είσαι τρομακτικός γιατί είσαι δύσκολος, ένα κινούμενο challenge.
Σε ποιον αρέσουν τα challenges;
(Εδώ εσύ φεύγεις τρομαγμένος κι εγώ συνεχίζω να φλυαρώ σηκώνοντας το χέρι μου, ενώ η σκιά μου τρίβει τα χέρια της χαιρέκακα.)
Μικρή φανταζόμουν ότι το έσκαγα μ'έναν όμορφο σαξοφωνίστα με τατουάζ και ζούσαμε σ'ένα τροχόσπιτο σ'όλο τον κόσμο, χωρίς γραφειοκρατία. Έμπλεξα τρεις διαφορετικές ιδεολογίες σε μία μόνο πρόταση γιατί είμαι γαμάτη.
Ψοφάω για όλα αυτά τα κινηματογραφικά, σοβαρά. Ο δρόμος για την καρδιά μου είναι στρωμένος με φιλμ.
Όχι κάτσε. Δεν έχω καρδιά, ευτυχώς. Όλα είναι καλά και τίποτα δεν πονάει στο βασίλειο των άκαρδων.
Βασικά ψέμματα πάλι, έχω καρδιά. Την είχα σ'ένα βάζο στο γραφείο μου αλλά μάλλον το πέταξα κάπου γιατί δεν έχω ιδέα πού είναι.
Χρειάζεται να τα ξέρεις όλα αυτά γιατί θα ακολουθήσουν χαρούμενα κι αισιόδοξα posts και δε θα ξέρεις τι σου γίνεται.
ΕΣΥ: Ναι εντάξει αρκετά. Φαίνεται όμως ότι εσένα σε ελκύουν οι κακοί και όχι το αντίθετο. Μίλα μου γι'αυτό. Ψοφάω να μάθω.
ΕΓΩ: Μα δεν ξέρω γιατί αρέσω στους κακούς. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι κι εγώ η ίδια δεν είμαι ιδιαίτερα καλός άνθρωπος, αν και δε μου φαίνεται γιατί έχω χαμογελαστά μάτια, λενε. Κακιασμένη σκύλα δε με λες, αλλά σκύλα σίγουρα. Για ν'αράξεις στη σκοτεινή πλευρά πρέπει να είσαι κι εσύ σκοτεινός, αλλά εγώ έχω κίνητρο. Εκεί πέρα μοιράζουν μπισκότα φίλε.
Δε μοιάζω κακόβουλη πάντως. Νομίζω δηλαδή. Ίσως φταίει αυτό, ίσως βαριούνται τους υπόλοιπους μικρόψυχους κι αιμοβόρους και λένε να δούνε τι παίζει και με τους καλούς. Αλλά πρέπει να είμαι μεγάλη απογοήτευση.
Λοιπόν, φτάνει για σήμερα.
Θα παρατήσω αυτό το μπλογκ μόλις το βαρεθώ έτσι όπως κάνω και με τους ανθρώπους, ω ναι. Σίγουρα μ'έχεις λατρέψει και σε θλίβει ιδιαίτερα η σκέψη ότι σε βαρέθηκα ήδη.
Ναι, σε βαρέθηκα.
Είσαι απαίσιο κοινό. Είμαι σίγουρη ότι διαφωνείς με όλα.
Και καλά κάνεις, μακριά απ'το κεφάλι μου, είναι επικίνδυνο μέρος.
Προφανές, το ξέρω, ντάξει, σκάσε, θέλω να πεθάνεις.
Αγάπη,
Μ.
