Rob Oostdam

In het voorjaar van 2011 heeft het ReizendCircus de game Who Is John Galt georganiseerd voor studenten in het HBO Onderwijs in Nederland. Ruim 50 teams zijn actief geweest rondom de creatie van fake online identities. Nu hebben we eea vervat een een bondig rapport.

“Who is John Galt?”, is dus ook de perfecte titel voor een online identity game. Een game
die het Reizend Circus in het voorjaar 2011 voor studenten organiseerde met als doel om
deze studenten te laten leren/ervaren wat de impact van ‘Social Media’ is op – laat ons
zeggen – ‘online identities’. En om ons; de organisatoren, de ‘gevestigde orde’ en de rest
op onze beurt te laten leren van deze studenten.
Vandaar dit rapport waarin we de game samenvatten,
evenals de opmerkelijkste resultaten en de belangrijkste
concusies. Ons doel met dit rapport is om deze ons
inziens interessante informatie met u te delen. En
daarmee u als bestaande of nieuwe gebruiker van social
media, (nog) bewuster te maken van de toepassing van
social media.

Via de link Who Is John Galt, The Social Media Game kun je het gehele rapport lezen.

Als we de thuis de kraan open draaien op zoek naar warm water en er heeft zojuist iemand heet water gebruikt is de reactie bij de meesten om in een beweging zoveel mogelijk koud toe te voegen. Het resultaat is dan vaak nog niet wat we zochten; in plaats van te heet is het water nu te koud, we corrigeren vervolgens tot we de juiste temperatuur hebben.

Toen we in de jaren ‘60 van start gingen met de eerste zakelijke IT oplossingen waren vrijwel al deze oplossingen gebaseerd op hetzelfde principe; een enorme “rekenapparaat” in het midden met daaraan gekoppeld een hoop “domme terminals”.  In deze gecentraliseerde omgeving bevond alle intelligentie (wat betreft hardware, niet noodzakelijk wat betreft medewerkers) zich dus op een of enkele punten. De eerste PC’s verschijnen bijna twee decennia later (de slimmere terminals slaan we even over), zaken als rekenkracht, opslag en geheugen verschuiven hiermee, in ieder geval ten dele, naar de “rand van het netwerk”. Over de voor- en nadelen van deze twee benaderingen zijn boekenkasten vol geschreven, daar gaan we hier echt niet op in. Wederom ongeveer twee decennia later verschijnen de zogenaamde netwerkcomputers; “minder intelligent” dan een PC in de zin dat rekenkracht onder andere terug verhuist naar het hart van de infrastructuur. De discussie over de voor- en nadelen laait uiteraard weer op, met min of meer dezelfde argumenten als twintig jaar eerder.

Van deze zelfde sinus(-achtige) beweging kunnen we nog wel een paar dozijn voorbeelden geven; denk aan de aandelenkoersen, een auto die in een slip raakt of de verhouding tussen aanbod en vraag op de arbeidsmarkt.

Met een beetje fantasie herkennen we de slingerbeweging van het corrigeren van de watertemperatuur in de centraal versus decentrale IT oplossingen, met wat meer fantasie kunnen we een voorspelling doen met betrekking tot ons gedrag op het gebied van Social Media.

Sociale Media is niet nieuw; omstreeks 1998 maken we hier schoorvoetend een start mee;  “SixDegrees.com allowed users to create profiles, list their Friends and, beginning in 1998, surf the Friends lists”.  In de beginjaren voegden we alleen hechte vrienden en directe collega’s toe aan onze ICQ en Linkedin-profielen. Gaandeweg groeiden onze netwerken uit en kwamen er steeds meer contacten bij waar we eigenlijk niet of nauwelijks een relatie mee hadden. Echter ook het tegenovergestelde kwam steeds vaker voor; mensen die we nog nooit ontmoet hadden kwamen terecht in ons netwerk en groeiden vervolgens uit tot een vast contact of relatie. We kunnen uiteraard niet zomaar een vergelijking in de tijd maken tussen de diverse slingerbewegingen; stellen dat Social Media op of over haar hoogtepunt is, is dus niet mogelijk. We kunnen niet eens met zekerheid vaststellen of ons gedrag, het patroon, de wijze waarop wij onze netwerken op- en uitbouwen zal gaan voldoen aan de overal zichtbare slingerbewegingen. Toch durf ik met enige zekerheid te stellen dat ook u binnen nu en enige jaren aan één of andere applicatie of dienst begint en denkt ; “Ik begin gewoon helemaal opnieuw en voeg alleen mensen toe die ik ook echt ken”. Of misschien doet u dat al en heb ik gewoon niet goed opgelet.

SixDegrees.com quote; Social Network Sites: Definition, History, and Scholarship; http://jcmc.indiana.edu/vol13/issue1/boyd.ellison.html

Inspiratie; http://www.powerpr.nl/2011/08/facebook-ook-voor-zakelijke-vriendjes/

In 1 van de vele gesprekken met @oostdam kwamen we tot de conclusie dat Social Media voor een groot gedeelte niets meer of minder is dan zegeltjes sparen in het 2e millennium. In gesprekken op de Open Coffee’s en SMC’s hoor je met enige regelmaat uitspraken als; “als ik dat naar mijn 2100 volgers tweet en ook nog eens naar mijn 3700 Linkedin connecties doorstuur, komt het wel goed”. De getallen worden enigszins benadrukt uitgesproken zodat iedereen weet hoe belangrijk de persoon in kwestie is. Merk overigens op dat als de gesprekspartner een bekende is en beduidend meer zegeltjes heeft, de getalletjes al snel anders of niet gebruikt worden; “misschien kan ik daar met mijn volgers ook nog iets aan bijdragen? “

Vroeger, toen je koe nog met lange oe schreef, spaarden we uitsluitend DE punten, Airmiles of Zwitsal. Hoewel dit nog steeds een levendig gebeuren is (kijk maar eens op marktplaats!) sparen we nu ook nog een scala aan Social Media zegeltjes. Om er maar een paar te noemen;

• Likes en Friends op Facebook
• Vrienden en krabbels, tikken etcetera op Hyves
• Connections op Linkedin
• Followers, Retweets en/of Mentions op Twitter
• Klout op …Klout

Terwijl we ons enige jaren geleden nog verbaasd afvroegen wat iemand moest met 600 “vrienden” op Hyves, vertonen we nu exact hetzelfde gedrag. We verschuilen ons achter een zakelijk aspect, we hanteren termen als bereik en influence, we kunnen allemaal wel voor exposure zorgen. De realiteit is natuurlijk dat slechts een enkeling daadwerkelijk een dermate groot persoonlijk netwerk heeft dat een mention of like echt zoden aan de dijk zet; met 1198 pagina’s aan connecties staat bij Jan Mulder de Z redelijk ver achteraan. Desalniettemin is ook (in theorie) Jan af te troeven; 1000 followers met elk 1000 followers kunnen natuurlijk redelijk kabaal maken.

Het verschil met de DE zegels wordt hier pijnlijk duidelijk; de kwaliteit van de volgers, likes en retweets maken wel degelijk verschil! Om alle 1000 followers zo ver te krijgen dat ze retweeten naar bijvoorbeeld 1000 followers is op zijn minst een uitdaging. Hoewel Klout ook bekend staat om een aantal pijnlijke missers (“Obama’s Klout score is 85. Mine is 80. Something has gone awry here. (@blakehounshell)”) is het uitgangspunt prima. Het gaat niet om hoeveel zegeltjes je hebt, het gaat om welke zegeltjes je hebt, wat die zegeltjes waard zijn en of je nog zegeltjes te ruilen hebt. In Klout termen;

How many people you influence; your True Reach is the number of people you influence. We filter out spam and bots and focus on the people who are acting on your content. When you post a message, these people tend to respond or share it.

How much you influence them; your Amplification is how much you influence people. When you post a message, how many people respond to it or spread it further? If people often act upon your content you have a high Amplification score.

How influential they are; your Network indicates the influence of the people in your True Reach. How often do top Influencers share and respond to your content? When they do so, they are increasing your Network score.

Hoewel Klout beïnvloedbaar is en het algoritme redelijk vaag blijft, is dit mijns inziens wel de juiste weg. Het aantal volgers op Twitter wordt weer gereduceerd tot een nietszeggend getal, de kwaliteit van deze volgers, hun activiteit en bereidheid om net die ene boodschap verder de wereld in te sturen zijn veel belangrijker. In de loop der tijd komen de echte influencers boven drijven, misschien worden alle anderen voortaan wel zegeltjesspaarders genoemd.
Beloof me alleen niet op de volgende Open Coffee je Klout-score te broadcasten…

Door Mark Bertrand

Een reclamebureau heeft berekend dat er dagelijks zo’n 2.000 commerciële signalen op ons afkomen (vraag me dan altijd af hoe ze zoiets berekenen). Nu verrast mij dit niet helemaal, maar als je dan zo naar het aantal kijkt wordt je toch weer even bewust van het gigantische aanbod aan merken, producten, reclame en andere informatie. Als we dit doortrekken naar een jaar krijgen we dus ruim 700.000 x de vraag of we product X, dienst Y of merk Z willen kopen.

Op zich lijkt het prima dat we zo veel kunnen kiezen. Dan kun je namelijk precies datgene kiezen dat het beste bij je past. Maar weten we wat het beste bij ons past? Er zijn namelijk zoveel alternatieven voorhanden dat je onzeker blijft, zelfs nadat je een keuze hebt gemaakt. En op basis waarvan kies je dan? Kies je een product, kies op je op basis van het merk of kies je op basis van vertrouwen (in het product, merk of persoon)? Hoe bindt je de klant aan je in de wetenschap dat diezelfde klant duizenden signalen krijgt van anderen?

Simpel: zorg dat je geen klanten hebt, maar fans. Fans voelen zich verbonden, zijn wars van andere prikkels en hebben dan ook nauwelijks last van cognitieve dissonantie. En als je weet dat een menselijke relatie uit drie componenten bestaat (passie, intimiteit en gebondenheid) liggen daar de kansen voor iedere ondernemer.  Anno 2011 kan sec investeren in commerciële activiteiten misschien op korte termijn nog voor resultaat zorgen. Het geven van kortingen, het produceren tegen nog lagere kosten, de “3 halen 2 betalen” acties: natuurlijk leveren ze in de betreffende actie geld op. Ze kosten echter ook marge, en die marge zal ergens teruggehaald moeten worden. Dergelijke commerciële activiteiten kunnen bovendien gemakkelijk gekopieerd worden. Natuurlijk profiteren wij als consument van deze prijsverlagingen, maar echt fan worden….ik betwijfel het.

Op de lange termijn echter is deze (lage prijzen) strategie nauwelijks vol te houden. Als je de relatie met je klanten echter centraal stelt wordt er een andere strategie van je gevraagd. Een strategie waarbij passie, intimiteit en gebondenheid centraal staan. Zoals bij iedere “normale” relatie echter duurt het een tijdje eer zoiets is opgebouwd en vaak zit hier het dilemma. Het investeren in de relatie werpt wel haar vruchten af: de relatie gaat dieper, de betrokkenheid is hoger en de relatie kan tegen een stootje. Zie hier de parallellen met de gemiddelde voetbalfan…. Een klant rent naar een andere aanbieder als de prijs daar lager is. Een fan blijft bij je omdat hij / zij zich verbonden voelt.  Met andere woorden: als ondernemer heb je minder last van economische schommelingen. Volgens de bedenkers van de Blue Ocean Strategy maak je op die manier de concurrentie irrelevant.

Over het hoe en wat wijd ik een volgende keer wat meer uit waarbij ik vooral benieuwd ben naar uw reacties / ervaringen / meningen. Ik rond nu echter af omdat we naar Soho gaan, een restaurant aan de markt in Sittard. Waarom daar? Tja, het eten is erg goed (maar hij is niet de enige), de combinatie eten en wijn is prima (maar ook daarin is hij niet de enige) en de “patron” van de zaak maakt altijd een praatje met ons (maar ook daarin is hij niet de enige). Wat het dan wel is? Tja….ben gewoon een fan….

Een voordeel van diepgaand contact met een andere cultuur is dat je geconfronteerd wordt met een observatie van je eigen cultuur. Mij was het inderdaad nooit opgevallen; Nederlanders zijn redelijk exhibitionistisch! Onze huizen zijn voorzien van enorme ramen aan de straatzijde in vergelijking met bijvoorbeeld landen in Oost Europa, maar zelfs onze directe buren aan de oostzijde valt dit op (zij bijvoorbeeld “Grote ramen zonder gordijnen”).

De grote ramen zijn slechts 1 van de observaties, ter illustratie noem ik er nog een paar;

• we hangen schooltassen en vlaggen uit als we geslaagd zijn
• we zetten ooievaars in de tuin, hangen ballonnen en namen op als er iemand geboren is
• we zetten poppen in de tuin als iemand 50 wordt
• sommige huizen zijn voorzien van een foto en de naam bij de voordeur

Met de recente uitspraken in Nederland (zie o.a. “Boete voor Linkedin met relatie van ex-werkgever” ) vraag ik mij af of Linkedin binnen deze context nog wel beschouwd moet worden als “Social Media”. Een redelijk bruikbare definitie van Social Media leen ik even van social-media.nl;

“Social media is een verzamelnaam voor alle internet-toepassingen waarmee het mogelijk is om informatie met elkaar te delen op een gebruiksvriendelijke en vaak leuke wijze…. ‘Media die je laten socialiseren met de omgeving waarin je je bevindt’.”

Als we deze twee tegen elkaar afwegen, suggereert mijns inziens de definitie een bepaalde vrijheid en eigen verantwoordelijkheid. De genoemde uitspraak en daaraan gekoppelde boete geeft eerder het tegenovergestelde weer. Uiteraard bestaat er een spanningsveld tussen werkgever en werknemer als het gaat om de contacten op de diverse platformen; enerzijds lijken deze volledig “eigendom” van de werkgever, anderzijds lijken ze volledig eigendom van de werknemer. Dit roept direct vragen op;

1. contacten van de werknemer die aanwezig waren voor de werknemer/werkgever relatie; eigendom werknemer?
2. contacten opgedaan tijdens de relatie; eigendom werkgever?
3. contacten opgedaan in de privesfeer, maar gerelateerd aan het werkveld en opgedaan tijdens de relatie; eigendom werkgever? Of toch werknemer?

Mjin gevoel zegt dat hier ergens een juridisch wespennest zit waarbij helaas diegene met de grootste oorlogskas aan het langste eind trekt. De grote corporaties kunnen in principe onbeperkt procederen tegen de ex-werknemer. Toch zit er nog een angel in; als Linkedin een Social Media omgeving is dan zijn de contacten op het platform dus “sociale contacten”; dan is er toch ook geen probleem? Of heeft een corporatie recht op niet alleen je zakelijke, maar ook sociale contacten? Een vergelijkbaar spanningsveld zien we ook terug in de blog van Marjolein van Appeldorn; Facebook ook voor zakelijke “vriendjes”? ; zakelijk en prive lopen door elkaar heen…

Tegelijkertijd roepen de “experts” dat de corporaties socialer moeten en ze betere relaties moeten opbouwen met klant en leverancier. Misschien is dit wel de enige juiste route; laat zowel werknemer als werkgever zijn of haar contacten onderhouden; het genoemde “contact” bepaald vervolgens zelf wel met wie hij of zij de relatie wilt voortzetten. Stop dus met naar je toe harken, maar benader je contacten met geopende hand. Veel water geven en af en toe bij mesten.

Met enige regelmaat zien we op twitter berichten langskomen met ongeveer de volgende bewoordingen;
“@CloutMachine , @danielhoek and 6 others unfollowed me today … checked by http://fllwrs.com”
Deze berichten worden semi-automatisch verstuurd vanuit fllwrs, een tool bedoeld om following en unfollowing op twitter bij te houden.
Op zich is daar helemaal niets mis mee, alleen de implementatie van fllwrs laat nogal te wensen; de “applicatie” voert namelijk geen enkele controle uit. Wat ik bedoel?
1) Gebruiker TwitA volgt gebruiker TwitB enige tijd
2) Gebruiker TwitB volgt echter niet terug, misschien is deze gebruiker niet erg actief of op vakantie
3) Gebruiker TwitA ontvolgt vervolgens gebruiker TwitB, er wordt tenslotte niets gezegd en bovendien niet gevolgd
4) TwitB logt vervolgens op fllwrs in en na enig gereutel wordt vol trots de wereld ingestuurd dat de boze gemene stoute TwitA het aangedurfd heeft om te ontvolgen!

fllwrs kan zich eenvoudig verschuilen achter de gebruiker; deze maakt tenslotte de keuze om het bericht al dan niet te versturen. Toch kan fllwrs zelf ook eenvoudig ingrijpen; verifieer of gebruiker TwitB een volger van gebruiker TwitA is alvorens een “mention met een klagende, negatieve klank” de wereld in te sturen.
Bovenstaande voorbeeld gebeurde onder andere @WebshopProf. Na de vraag waarom ze een dergelijke negatieve mention uitstuurden volgde de reaktie;
“Blijkbaar ‘n autotweet van fllwrs.com, waar ikzelf ook niet op zit te wachten. Heb ‘t direct uitgezet.”, mijns inziens een reaktie waaruit blijkt dat fllwrs dus niet doet wat gebruikers verwachten en wensen!
Mijn welgemeend advies; kijk naar andere tooling voor het bijhouden van followers/unfollowers. Veel geschikter zijn bijvoorbeeld Crowdbooster of ManageFlitter. Je voorkomt hiermee de mogelijke spiraal van onterechte, soms onbedoelde negatieve mentioning, daar worden we allemaal wat vrolijker van, toch?

Dit artikel herplaatsen we met toestemming van zowel de auteur Marjolein van Appeldorn als PowerPR. Dank voor het delen!

Sinds enige tijd worstel ik met een bepaald vraagstuk. Voor mezelf had ik het heel duidelijk gemaakt; Facebook gebruik ik alleen voor vrienden en kennissen, zakelijke connecties sta ik niet toe. LinkedIn gebruik ik voor al mijn zakelijke contacten en met Twitter en Google+ een mooie mix van zakelijk en privé.

Hokjes
Fijn, dat had ik in gedachten mooi geregeld voor mezelf en het werkte –voor een tijdje- prima. Op Twitter communiceer ik 80% zakelijk en ca. 20% privé en in Google+ kun je fijn iedereen plaatsen in hokjes, de zogeheten circles. Maar zijn mensen wel te plaatsen in hokjes? Bij ieder nieuw persoon moet je jezelf af gaan vragen in welk hokje hij of zij past. Niets voor mij, indien je kijkt naar mijn Circles op Google+ is het een grote puinhoop.

Sinds een paar maanden merk ik dat ik steeds meer uitnodigingen voor Facebook krijg van zakelijke contacten. Tot voor kort heb ik hen allemaal netjes uitgelegd dat ik Facebook puur privé gebruik en dat ze terecht kunnen bij mijn overige sociale netwerken. Deze tekst heb ik zelfs in mijn openbaar profiel op Facebook geplaatst aangezien ik er heel stellig in was.

Omslag
En dan… 2 weken geleden heb ik een goed zakelijk gesprek gehad met een persoon die ik heb leren kennen via LinkedIn en Twitter. Tevens hebben we in het gesprek ook een aantal privé dingen besproken, de algemene zaken zoals vrije tijd en reizen. De volgende dag ontving ik een Facebook uitnodiging. Wilde ik deze persoon een kijkje in mijn privé wereld laten nemen? Mag deze persoon al mijn foto’s zien, waar ik dansend op een festival of in innige omhelzing met mijn dochtertje opsta? Ik vind het nogal een issue en heb er lang over nagedacht aangezien het voor mij echt heel privé en intiem voelt. Uiteindelijk heb ik besloten om de vriendschap toch te accepteren aangezien het gevoel goed was.

Is er nog onderscheid?
Is dit de eerste stap om prive en zakelijk door elkaar te laten lopen?

Natuurlijk kan ik op Facebook vrienden onderbrengen in groepen en hiermee een onderscheid maken tussen zakelijk en privé. Voor alle content die ik deel kan ik vervolgens bepalen wie deze kan zien; alleen mijn zakelijke contacten of prive contacten. Heb ik wel zin om bij elke statusupdate na te denken wie dit mag zien? En is het wel zinvol, aangezien iedereen wel toegang heeft tot je prikbord en wat andere hierop plaatsen.

Hoe zie jij dit?
Ik ben heel benieuwd hoe jij dit ervaart en hoe jij Facebook inzet! Hoor graag je reactie!

En vul meteen even deze korte enquête in. Duurt maar 30 seconden.

Sinds enige tijd is Reizend Circus partner van Engagor. Met behulp van de continu meting binnen Engagor zijn we op zoek gegaan naar het antwoord op de vraag; “wat creëert buzz”? Engagor biedt een scala aan mogelijkheden die ons kunnen helpen deze vraag te beantwoorden. In de komende weken houden we jullie op de hoogte van de vorderingen.
Ten behoeve van de vraagstelling hebben we ons verdiept in de “mentions” van de plaatsnamen;

• Eindhoven
• Breda
• Tilburg
• Den Bosch

Na configuratie is het uiteraard even wachten tot er “iets gebeurt”. Op 29 Juli is het prijs; de mentions voor Eindhoven schieten omhoog in vergelijking met de omliggende steden. Een en ander wordt door Engagor duidelijk zichtbaar gemaakt; in het maand overzicht zien we voor Eindhoven bijna tweemaal zoveel mentions, de piek ligt rond 29 juli. (Fig1 en Fig2). Aangezien de metingen op 26 Juli gestart zijn, is de grafiek voor deze datum vlak.

Fig1

Fig2

We zien in Fig2 meteen wat de buzz veroorzaakt, Engagor geeft dit door middel van de lettergrootte weer; een schietincident op Eindhoven Airport trekt de aandacht van zowel verslaggevers als berichtgevers. We klikken door om te achterhalen wie op welke wijze bijdraagt aan de piek die zichtbaar is voor trefwoord “Eindhoven” (Fig3 en Fig4)

Fig3

In Figuur3 zien we onder andere Trouw en NRC, hetgeen wel redelijk in de lijn der verwachting ligt. in Fig4 wellicht iets opmerkelijks; de eerstgenoemde retweeters komen uit India en Roemenie. De typische Reizend Circus vraag “Waarom?” houden jullie van ons tegoed, we zullen hier een andere keer op in gaan.

Fig4

Als we vervolgens Engagor voor ons laten uitzoeken wie onze top influencers zijn komen we tot de volgende resultaten (Fig5).

Fig5

Bij Most Retweeted zien we @mpoppel met maar liefst 158 retweets, gevolgd door @omroepbrabant met 44 retweets. Bij Most Mentioned zien we NU.nl, Telegraaf en wederom Omroep Brabant.  Bij de Top Posters zien we onder andere nl_eindhoven (@nl_eindhoven; woningverhuur) en ehvnws (@ehvnws, Eindhoven Nieuws). Waarom en hoe nl_eindhoven boven Eindhoven Nieuws uitgekomen is zoeken we nog voor jullie uit.

Als laatste nog een korte blik op de Alert functie van Engagor.  De afwijking ten opzichte van de normaal verdeling wordt hier duidelijk gevisualiseerd (Fig6). Uiteraard geeft ook de eerste meting een significante afwijking ten opzichte van het normaal, dat immers “nul” is.

Fig6

Reizend Circus leert elke week meer over Engagor, volgende week komen we met nieuwe inzichten en resultaten. Zelf experimenteren met Engagor kan ook; neem even contact op met rob@reizendcircus.nl of max@reizendcircus.nl voor meer informatie!

Sinds afgelopen vrijdag (15 Juli 2011) is het ” officieel”  zover; Reizend Circus gaat een samenwerking aan met buren uit het zuiden; Engagor. Na een korte kennismaking werd meteen overgegaan tot de kern, Circus-Style zeg maar. Zoals de lezer hopelijk bekend zijn we als Reizend Circus zeer actief op het gebied van Social(e) Media. Waar wij echter tot nu toe met name bezig waren met de “zendende” en “delende” kant, richt Engagor zich op juist die andere zijde; wat wordt er ontvangen? Welke impact heeft het? Wie doet wat? Waar staan we? Een kort stukje uit het profiel van Engagor;

“Engagor is a powerful social media monitoring platform that allows you to detect, analyze and understand what your customers are sharing about you online. Engagor provides you “Actionable Insights” to boost your online presence, by:

• Giving you an overview on relevant people and conversations around you;
• Generating innovative insights based on metrics, and on data;
• Measuring how influential tweeps are in general and how engaged they are with you;
• Putting a strong focus on “global” insights that are as such useable in any market;
• “Educating” the user on how to do Social Media;
• Additionally, the advanced text analytics, strong localization, etc. provides an actionable dashboard in order to analyze, interact with and grow your online presence.”

Slechts een klein voorproefje van wat Engagor te bieden heeft, in de gesprekken kwamen nog een scala aan opties en nieuwe ontwikkelingen naar voren. We houden jullie uiteraard op de hoogte; wil je nu al meer weten over Engagor horen we het graag!