cicada

İnsanların içi öyle kötülükle dolmuş ki, senin aklından en ufak bir kötü niyet olmamasına rağmen kendilerini öyle bir kaptırıyorlar ki iyilikle yaptığın şeyi, illa evirip çevirip kötü olarak algılıyorlar. iyilik yap denize at dememişler boşuna. zaten öyle yapıyorum aslında. yaptığım iyiliklerden bir karşılık beklediğim olmamıştır.zaten beklesem iyilik olmaz onun adı, başka bişey olur. yok benim ihtiyacım öyle şeylere. kimseden bir şey beklemeden hayatıma devam etmenin ritmik bir yolunu buldum zaten,kimi zaman yorucu olsa da, başını yaslayacak bir omuz arasam da. İyilikle söylediğin bir cümleden türlü kötülükler arayanlar sonrasında hiç vakit kaybetmeden son derece kırıcı olabiliyorlar. üstelik değer verdiğin bir insan yapınca sana bunu, komşunun hakkında dedikodu yapmasından daha çok koyuyor insana. inanamıyorsun, üzülüyorsun, üzüldüğünü söylüyorsun, sinirlendiğini söylüyorsun ki bu konu hemen kapansın daha fazla uzamasın diye ama, karşında ki bir kez daha seni şaşırtmakta bir maruz görmüyor. "şu an üzüyorsun beni,sinirleniyorum da ve zor konuşuyorum şuan." bu cümlelerde anlaşılmayacak bir şey mi var? ben mi kendimi anlatamadım acaba? durmak için sonuna kadar gitmek mi gerekiyor illa ki? hıçkırarak ağladığımı görünce mi susmayı hatırlıyor insan. hayattan kolay kolay şikayet etmem. sevdiğimin insanların ve benim sağlığım yerindeyse her şeyin olabileceğine, şu anda kötü olan durumun ilerde düzelebileceğine inanırım. hayatta kalabilmem için pollyanna olmam gerekiyorsa evet ben o işi becerebiliyorum. şimdide hayattan şikayet etmiyorum ama sırf başkalarının can sıkıntısından benim hayatımın içine sıçmasına deli oluyorum. öfkeli bi insan mısın? git başka yerde öfkelen. sinirlendiğin insana bağır, bana değil. Hiçbir zaman insanları anlayamayacağım. zaten kendimi bile zar zor anlarken, 6 milyon insanı anlamayı beklemek saçma! Ama insan bari seviyorum, değer veriyorum dediği, kendine yakın gördüğü, bir şeyleri paylaştığı insanları anlayabilse, değil mi? çok fazla bişey istemiyorum ki.. saf mıyım neyim? gücüm tükeniyor benimde. hissediyorum. neyse ya daha fazla bir şey yazmak istemiyorum. sıkıldım azcık. çaya petibör batırıp yicem ben. çay hayat kurtarır :)

allam yareppiiimmm. bugün ben bişi sevdim, anlatmak da istiyorum.şimdi tam nasıl anlatıcam onuda bilemiyorum. böyle küçük ufak bişey düşünün tamam mı? tüyleri falan var, beyaz,sütlü kahve, sarı falan. kuyruğu var salağın. kulakları yumuşacık,ufacık ve sütlü kahve. uyuyo şimdi bu. gittim çömeldim yanına, hiç sallamadı beni. elimi gezdirdim gövdesinde yok tepki vermedi. kulalarıyla oynadım, gıdığını okşadım, kafasını sevdim ancak farketti beni. gözünü araladı şöyle bi, baktı ben varım, gerindi uyumaya devam etti. hani bebekler uyurken burunlarından bi ses çıkartır ya "homğğhh" gibi, buda aynısını çıkartıyordu. ay nasıl tatlı nasıl tatlı. sevgilim olsa bence bu kadar sevemem şuan. alıp eve götürmek istedim onu. uyumak istedim onunla. resmen hayvancağızla pembe panjurlu ev hayalleri kurdum. ama çok tatlıydı be! hele o poposu var ya tam benim avcuma göre yapılmış. böyle pıt pıt vuruyorum, hiiiçç oralı olmuyor, uykuya devam. yarın yine gidicem yanına. belki bana verirler. al sen bunu çok sevdin, ayrı kalmayın birbirinizden derler. demezler mi? derler belki ya. desinler nolur. allam çok tatlı yeaa. çocuğum olursa onun gibi olsun. hayvan sevgisinde son nokta. adı mı? adı yok. bilmiyorum. o heyecanla sormadım kendisine, poposunu pıtpıtlıyodum ben.

Her şeyi merak eden insanlardan olmadım. İnsanlardan diyorum çünkü öyle bir grup var. Çok ilginçler. Zaten benim yapmadığım her şey bana ilginç gelir daha doğrusu yapmayacağım her şey. Her dakika her şeyi soran insandan hoşlanmıyorum. Geriyorlar beni. Sinirlendiriyorlar. Ya arkadaşım bi iki dakika düşün de mi? Ben zaten sana anlatmak istesem derdimi,kederimi, sevincimi anlatırım de mi? Sen dinlemesen de anlatırım oğlum ben. Sen niye soruyosun ki? Soruyosun, söylemiyorum niye ısrar ediyosun, gerizekalı mısın canım sen? Sen ısrar edince ben anlatıcam mı sanıyosun? Allah akıl fikir versin canım sana. Ben daha da bişey demem. Yok lan dur diycem. Daha tam söyleyemedim içimdekileri. Şeyi de sevmiyorum mesela. Bana hayatında olan biten her şeyi anlatıyosun ya sevmiyorum oğlum onu. yok otobüsü kaçırdım şöyle oldu da, yok öyle olunca tabi bu da şöyle oldu ya, hayat çok ozr ya, bütün terslikler bi tek senin başına geliyor ya. he amk he benim babam kral ben de onun küçük prensesiyim amk. çişimi yapmaya bile gitmiyom tuvalete, hizmetçilerimizden biri benim yerime yapıyo. spor falan yapmıyorum zaten, veriyom parasını koşuyo biri benim yerime. Lan mal mısın!? (bak sinir oldum yine) Her boka sinirleniyon, her boka moralin bozuluyo. Git içinden sinirlen lan! beni niye geriyosun. Benim derdim zaten bana yetiyor, ben niye seninkiylede uğraşıyorum artı sen niye bana dert oluyosun. İnsan değil miyim lan ben! (aklıma şey geldi "ezik miyim lan ben?" neyse. o komikli bişey burda yeri yok. burda sinirleniyoruz balım. ingilizcesi honey) ha ne diyorduk, her şeye sinirlenilmez evladım, her şeye bir kulp takılmaz çocuğum. sen prenses değilsin ki hayatında ki herşey yolunda gitsin diycem ama prensesinde her işi yolunda gitmiyordu. ya babası dese ki, kızım seni bizim komşu ülkenin oğluna vercez yoksa savaş çıkcak bak milletin çoluğu çocuğu var. her şey senin elinde. itiraz istemem. kalk gidiyoz, dese kız allah tuvaletini yaparken yarattığı bi adamla evlense, yüzüne bakmamak için tükürmekten vazgeçeceğin bi adamla evlense söyle bakim sen aradığın kolyeyi bulamamışsın sabah çok mu dert. kimin ki dert? kim daha zor durumda? ha buraya kadar okudun anlamadıysan şöyle diyim. bi siktir git canım ya. atla pencereden atla,inş ölme sakat kal. tövbe tövbe. yok ya vazgeçtim çok acımasız oldu, ölebilirsin tamam sakat kalma. ay ne diyom. bana ne lan ölme git benden uzakta yaşa. bak şeyi de sevmiyorum mesela küçük şeylerin hesabını yapanları, salağa yatanları falan. lan manyak bu ne özgüvensizlik, bu ne küsmeyelim, aramız bozulmasın sana bi gün işim düşercilik! Söyle gitsin lan. Yok ama yapamaz nerde onda o özgüven. peh! Mesela şeyi de sevmiyorum. Birinin kişiliğini değiştirme çabasını. Hani başkasında sevmediği özellikleri düzelticek illaki kendi doğrularına göre. mesela şimdi yukarda şikayet ettiğim özellikler bi insanda varsa ben hayatt zahmet edipte düzeltmeye çalışmam. Ne uğraşcam lan derim. Kendime gider güzel bi aktivite bulurum, onu da hayatımdan çıkartırım. Hatta çıkartmaya da uğraşmam çoğu zaman, kendi haline bırakırım böyle arayıp sormam, o ararsa plan program yaparsa gitmem. Daha az vakit geçiririm yani. Ama bazı insanlar kendi doğrularından başka hiç bir doğruyu kabul etmiyor, Hastalıklı bir durum bence bu. Çok hastalıklı hemde. Sonuçta kimse mükemmel değil ve daha da fenası dünyada seninle aynı olan hiç kimse yok. ...... .. düşünüyorum şimdi beni sinir eden başka ne gibi durumlar var. yazıpta kurtulim istiyorum. Hah! şey var ya. pis insanlar! bazıları yemin ediyorum fransız havasında yaşıyor. domestos nedir bilmeyenler var. Bi insanı sevebilmem için kesinlikle önce temiz olması lazım. Hani sevgili anlamında değil sadece bu kız arkadaşlarım içinde geçerli. Çevremdeki insanlar için yani. Çok sinir oluyorum ya pis insana. hayır pisliği öyle bir boyuta gelenler var ki, temiz olduğunu sanıyor bi de o özgüven var yani ama bok gibi kokuyorlar. parfüm sıksa da nafile, napsın abi parfüm o da gaz haline geçen bi sıvı sonuçta eti ne budu ne. sen gir bi banya yap şöyle güzelinden, bi keselen parfüme bile ihtiyacın kalmaz. Ama yok çoğu insan kuduzdan beter. sudan korkuyor resmen,yanaşmıyor. ay bende sana yanaşmam o zaman. tüksiniyorum ya. pislikler! yıl olmuş 2012 sadece evden çıkarken dişini fırçalayan insanlar var! üşendiği için bi kere kardeşim gece yatarken fırçalamadı dişini valla deyim yerindeyse sürüyerek götürdüm banyoya,üstüne kitledim kapıyı,fırçalayana kadarda açmadım. ama ertesi gün bu işkenceden dolayı gönlünü aldım, brovni yaptım ona. abi o gece dişini fırçalamasa o 2 gün trip atardım ben ona, öpmezdim asla. kuzenim beni öperken, önce "dişimi fırçaladım." der mesela. kafasına terliği yer o ayrı. ben de bi garibim he fırçalasada dövüyorum, fırçalamasada. önceki hayatımda 5 çocuk anası bir ev kadınıydım heralde. ya bak bişeyler daha yazıcaktımda saat çok geç oldu. daha banyo yapcam. yatcam. sabah 6'da kalkıcam. Urla'ya gidicem. hadi balım öptüm seni. devam etcem ben sonra. aklımda çok güzel küfürler var, bi de beş para etmez insanlar. bekle beni. takiple :p

bazen hala yapabilecek bişeyleriniz olduğunu biliyorsanız,hissediyorsanız bazı şeylerin bittiğini kabul etmek zor oluyor hatta kabul edemiyorsunuz işte.

birini seversiniz,sizin için herşey güzel olabilir ama karşı taraf için her zaman aynı şekilde olmuyormş.hiç beklemediğiniz bir anda sizi terkedip gidebiliyor.zaten işte bu yüzden adı terkedilmek,hiç beklemediğiniz bir an da olduğu için.yoksa sizde bişeylerin ters gittiğini anlasanız,ayrılırsınız terkedilmek olmaz onun adı.

terkedildiğinde insan,içinde öyle şeyler birikiyor ki.eskisinden daha çok seviyor karşıdakini.halbuki tam tersi olmalı diyor mantığı."adam seni terketti gitti be kadın,seni sevmiyor işte sen onu seviyorsun ama o seni sevmiyor işte.sen onunla olmak istiyorsun,onunla gülmek istiyorsun,onunla sıkılmak istiyorsun,uyumak istiyorsun,onu öpmek istiyorsun,saçını dağıtmak istiyorsun ama o istemiyor be kadın." diyor.haklıda.ama yapamıyor insan.ters tepiyor herşey.daha çok seviyosun.eskisinden daha çok düşünür oluyorsun.işte hep terkedilmeler yüzünden bunlar.ansızın geldiğinden ayrılık.

hani olur ya telefonda konuşursun biriyle,karşı taraf "oldu o zaman görüşürüz."deyip kapatır telefonu "çaaaaattt!" diye.oysa sizin daha söyleyecekleriniz vardı değil mi.naparsınız geri ararsınız.hah işte ben yedim o boku.sabahtan beri kıvranmalarım o yüzden,diyemedim şu iki satır cümleyi.
....
...
..
diyceklerim vardı.aklımda sorular vardı.istediklerim vardı.söyledim bir çoğunu.kötü birşey yapmadım.sakince sorularımı sorup cevabını bekledim.aldım cevaplarımı tam kapatmaya yelteniyordum ki,o da bir soru sordu bana.çalışmadığım yerden.. bilmiyorum dedim.aynı soruyu ona da sordum o da bilmiyordu.kim bilecekti bu sorunun cevabını bizden başka?cevaptan mı korktuk?cesaret mi edemedik?gerçekten bilemedik mi?

mutsuz muyum?yok canım değilim,bakmayın siz bunun melankolik bir yazı olduğuna.ben mutluluğu bir tek kişiye bağlamadım hiçbir zaman.ama eksiğim biraz,kabul ediyorum.

ne demiştim yazının başında,hala söyleyecekleriniz yapacaklarınız varsa kabul edemiyorsunuz terkedilmeyi.ben diyeceğimi dedim,yapacağımı yaptım,içim rahat.huzura ermeme çok az kaldı.bana düşeni yaptım ya,yüzüm gülüyor artık.

ona bir tek mesajım olur artık: "bugünün işini yarına bırakma."

okulun ilk günü,taş cafe'nin arkasında ki (iç ses:bunlar böyle ayrık mı yazılıyor lan?neyse...) armutlara oturayım derken yere düştüm göt üstü!şanslımıydım?hayır!etrafım öğrenci ordusuyla çevriliyken oldu bu olay ki pek çoğunluğu 4.ve 1.sınıflardı.hep beraber güldük mü? güldük:)o zaman no problemoo.

bu sene bitirme tezi diye bir olay var ya,bence ben onu yazamıycam.nasıl yazılıcak ki o ne bileyim ben.bi de konunla ilgili 50-60 makale okuyup onların geniş bir özeti niteliğinde birşeyse yani bu tez dedikleri,kusura bakmasınlarda "ne lan o! öyle şey mi ollur?ne anladık biz bundan!" derim yani(içimden).tek zorluğu 50-60 makaleyi okuyup,öğrenmek olur ama ne bilim çok da cıvcıvlı bişey değil yani,yeni birşey üretmiyorsun sonuçta,var olan şeyleri düzenliyorsun.niye taktım ben bu tez olayına,herkes benim gibi mi düşünüyor onu da bilmiyorum.

yakın bi zamanda çok güzel bir yazı yazıcam buraya,hissedebiliyorum :) yılmayın okuyun siz bunları,bişey kaybetmezsiniz:)