Nederlands
“16 millimeter films kijken, dineren in een gekraakte villa, kunst in een ondergrondse galerij en dansen in de catacomben van de stad”. The Hague Dandy’s is een samenwerking tussen een verhalenverteller en fotograaf. Dagelijks zijn ze op ontdekkingstocht door de stadsjungle, op zoek naar de verborgen plekken en schatten in het centrum en buitenwijken van Den Haag. Het collectief wil alles weten over Den Haag. Ze bestuderen geschiedenisboeken, raadplegen lokale kranten, zoeken op internet en praten met buurtbewoners. Via verschillende media, zoals Facebook en Twitter, delen ze hun avonturen en nieuwste vondsten.

Hidden treasures
Sinds september 2012 organiseren The Hague Dandy’s ook verschillende stadswandelingen en evenementen, om de internationale gemeenschap samen te brengen en ze kennis te laten met de verborgen schatten van Den Haag. Lees meer over de ‘Verborgen schatten’ stadswandelingen via deze link.

The Hague Dandy’s op Facebook

English
“16 millimeter movies, dining in a squatted mansion, an underground art gallery and the catacombs of the city”. The Hague Dandy’s is a collective of a photographer and storyteller. Every day, they explore the urban jungle, in search of the hidden gems and treasures in the center and outskirts of The Hague. The collective wants to know everything about The Hague. They study history book, read local newspapers, search the internet and talking with citizens. Through various media, such as Facebook and Twitter, they share their adventures and new discoveries.

Hidden treasures
Since September 2012 The Hague Dandy’s also organize city tours and various events to bring the international community together and introduce them to the hidden treasures of The Hague. Read more about the ‘Hidden Treasures’ city walks through this link.

The Hague Dandy’s on Facebook

Nederlands
“Een klein groot feestje van saamhorigheid in Den Haag”

The Hague Dandy’s en Lu Lu zijn bezig met de bouw van een open platform voor film, muziek en kunst in Den Haag. Wil jij betrokken worden of deelnemen aan de eerste editie van het Kom Samen Festival Den Haag? In april 2013 organiseren we een wekelijkse activiteit op donderdag avond. Schrijf je dan nu in via de onderstaande link.

English
“A little big celebration of solidarity in The Hague”

The Hague Dandy’s and Lu Lu are engaged in the construction of an open platform for film, music and art in The Hague. Would you like to be involved or participate in the first edition of Come Together Festival The Hague? In April 2013 we organize a weekly activity on Thursday evening. Sign up using the link below.

Sign up for Come Together Festival The Hague!

Nederlands
Liefdesdrank: Verdwaal en hou je ogen open. Het recept: Loop het treinstation uit, laat je niet verleiden door de stroom van voorbijgangers. Steek het zebrapad over, zwaai naar de hertjes. Ga bij het grasveld naar links, volg de gracht, ga de burg over. Ga naar binnen bij nummer 5, bestel verse munt thee met een lach, proef. Ga weer naar buiten, rechts aanhouden, steek de straat over, kijk even door de poort, ruik aan de koffie, loop de straat helemaal uit en ga linksaf. Bel aan bij de hoge blauwe deur. Als je binnen bent, doe de Haagse dandy de groeten. Ga weer naar buiten en vervolg je weg naar links en loop ongeveer acht minuten tot dat je de toren ziet … Wil je meer weten over de verborgen plekken en schatten van Den Haag? Lees bij ‘Verborgen schatten’ stadswandelingen verder.

English
Love potion: Get lost and keep your eyes open. The recipe: Walk from the train station, do not be tempted by the stream of passersby. Cross the zebra, say hello to the deer. Go to the lawn and take a left, follow the canal, go over the bridge. Go in at number 5, order fresh mint tea with a laugh, taste. Go back outside, keep to the right, cross the street, look through the gate, smell the coffee, walk the streets completely out and turn left. Ring the bell at the high blue door. If you are inside, greet the Hague dandy. Go back outside and make your way to the left and walk about 8 minutes until you see the tower … Want to know more about the hidden places and treasures of The Hague? Read more at ‘Hidden Treasures’ city walks.

Verborgen schatten stadswandelingen

Onze missie

Wellicht was deze ontmoeting toch geen toeval…

Augustus 2011, Den Haag, een gewone stagedag, de deur van het kunst- en architectuurcentrum ging stipt om 09:00 van het slot. De medewerkers druppelde binnen via de achteringang. Het goedemorgen gezang was onderdeel van het ochtendritueel. Auto’s reden richting het centrum en verdwaalde passanten keken nieuwsgierig door de hoge glazen ramen naar binnen om een glimp op te vangen wat er zich in het gebouw aan de Mauritskade afspeelde. In de ontvangsthal stonden twee tafels met dagbladen en magazines. Er  hingen A3 posteren aan de wand ter promotie van toekomstige kunsttentoonstellingen en andere activiteiten die plaats vonden in het Haagse kunstmilieu. Er was altijd wel iets nieuws te ontdekken bij de entree. Ik had mijn eigen plek. Voorbij de informatiebalie, door de kleine expositieruimte, het trapje af, voorbij de archiefkasten met dik gevulde portfolio’s van kunstenaars uit omstreken. Mijn eigen domein, met bureaustoel, een ruim bureau, een computer en genoeg licht om te zien of de zon scheen. Misschien een beetje klein, maar ik voelde me op mijn gemak.

Tijdens de kwelling van stage lopen is mij eén ontmoeting me altijd bij gebleven. Het was die ene keer dat er ander soort voetstap zich een weg baande op de houten vloer van het documentatiecentrum. Een gedaante kwam het trapje af en verschoof de stoel die aan de lange zwart gelakte tafel met publicaties stond. Ze nam plaats voor het beeldscherm van de gastencomputer en het geluid van ingedrukte toetsen doorbrak de stilte, maar een minuut later hoorde ik de stoel naar achteren schuiven. De gedaante begaf zich mijn richting op. Ik keek voorzichtig onder mijn grote brillenglazen omhoog. De woorden ‘Mag ik wat vragen? Wat is het wachtwoord van de computer?’ betraden mijn gehoorgang. ‘Natuurlijk’ antwoordde ik snel overeind. Op dat moment wist ik nog niet dat deze ontmoeting mij op het juiste spoor zou zetten naar de mysterieuze kunstenaar uit het Arnhemse Spijkerkwartier. Het wachtwoord kon ik inmiddels al dromen, want dat was een veel gestelde vraag die mijn dagelijkse routine onderbrak. De schone vrouw bedankte me voor mij hulp en ging aan de slag. Ik liep weer voldaan terug naar mijn bureau om mijn computer wakker te maken uit zijn sluimer.

Een dag later was het weekend. Ik stond vroeg op, want vandaag was een belangrijke dag, want het was mijn eerste dag als stadsgids in Den Haag. De avond er voor had ik meerdere malen naar mijn website gekeken, omdat ik het aantal aanmeldingen in de gaten hield. De laatste keer dat ik de hoofdpagina ververste stonden er tien mensen ingeschreven. Vanmorgen wilde ik vroeger naar de stad gaan, om mijn verhalen en uitgestippelde route meerder keren mijn gedachte te laten passeren. Ik opende mijn kamerdeur en betrad de stille gang. Het was nog fris in het studentenhuis. Ik deed mijn deur op slot en pakte de armleuning van het trappenhuis die me begeleidde naar de voordeur. Ik negeerde de verleiding van mijn fiets en opende de voordeur van het oude herenhuis. Ik zette een stap in de frisse ochtend en zag dat mijn overburen druk in de weer waren met volle boodschappentassen. ‘Het is natuurlijk marktdag’ dacht ik.  Ik vervolgde mijn weg, liep de hoek om, over het zebrapad en zag dat half Den Haag was uitgelopen om zich aan te sluiten voor de koopjes van de Haagse markt. Ik liep langs de kraampjes met groeten en fruit, door de straten van het Schilderswijk die over ging in de grachtengordel.  De wolkenkrabbers van het centrum kwamen steeds meer dichterbij.

Aangekomen bij centraal station wachtte ik op de eerste deelnemers. Ik stond een tijdje te turen of de eerste deelnemer in zicht was.Of je het wil of niet, je kijkt naar personen die zoekend gedrag vertonen. Het was maar goed dat ik een Couchsurfing sticker op mijn borst had geplakt, zodat de deelnemers in elk geval iets herkenbaar zouden zien. Na een tijdje gestaan te hebben voegde er zich steeds meer mensen op me heen. De spanning was om te snijden, omdat ik de afgelopen dagen naar deze dag toe leefde. Mijn eerste stadswandeling, maar ook een moment om nooit te vergeten. Want de tweede aanwijzing lag 90 minuten verder voor mijn neus.  Wordt vervolgd.