superpunch2

Maggie De Block zorgt voor extra opvang asielzoekers.

Maggie De Block reageert op kritiek asielaanpak.

Maggie De Block reageert op kritiek asielaanpak.

Ook het Internet kende een sterke evolutie in 2011. Google en Facebook zetten een grote mond op. Wikileaks werd dan weer doodgezwegen. Maar vooral enkele subtiele trends zorgden voor een gigantische verschuiving van onze online beleving. Ik presenteer je: de grootste internethypes van het voorbije jaar.

War on social media

In 2011 brak eindelijk de oorlog uit in het sociale medialandschap. Veel te laat eigenlijk, want Facebook had veel te lang zijn monopolie-imperium kunnen uitbouwen waardoor nieuwkomers genadeloos verpulverd worden.

Het veelbelovende Ekko raakte niet van de grond en stierf een stille dood. En zelfs Google levert een harde strijd om Google+ boven water te houden.

Met reden. Dit jaar brachten mensen namelijk meer tijd door op sociale media dan op startpaginasites, zoals CNN, MSN, Yahoo en AOL. Een belangrijk kantelmoment in de geschiedenis van het Internet.

War on privacy

En daarmee verschuift ook het online advertentiemodel. Waar vroeger vooral inkomsten werden gehaald uit willekeurige banners, zit tegenwoordig het grote geld vooral in… jouw gegevens. Om gerichte reclame te kunnen sturen, willen bedrijven jouw interesses weten. Social media bedient hen hierbij op hun wenken. In 2011 bracht elke gebruiker hiermee gemiddeld bijna 40 euro op. Meer en meer gebruikers beginnen echter te beseffen dat hun privacy hierdoor op het spel staat. Bovenop het bedenkelijk privacybeleid van Facebook kwamen we er in 2011 achter dat veel bedrijven het eigenlijk niet zou nauw nemen met de beveiliging van persoonlijke gegevens.

In april en juni kwam Sony in zijn onderbroek te staan toen duizenden kredietkaartgegevens werden gestolen. En onlangs nog werd duidelijk dat de Belgische gsm-netwerken kwetsbaar zijn voor hackers.

War on censorship

Waar in 2011 helemaal geen ruchtbaarheid aan werd gegeven, was klokkeluiderswebsite WikiLeaks. Het opzet van de Amerikaanse overheid om de website de mond te snoeren slaagde wonderbaarlijk. Zo ging er veel meer aandacht naar het proces rond de uitlevering van de oprichter Julian Assange en bleven de lekken van bestanden over Guantanamo Bay of de Spy Files van maar liefst 160 inlichtingendiensten in de schaduw. WikiLeaks is niet de enige website die af te rekenen had met censuur. In China en Noord Korea is staatscensuur al lang geweten en besproken, maar blijkbaar is de Amerikaanse overheid ook niet zo heilig. In 2011 werden tienduizendend Amerikaanse websites en blogs afgesloten. En geen haan die daar naar kraait.

War on fancy words

Heel wat trends werden in 2011 voorzien van hippe termen.

Alles moest opeens “in the cloud” gebeuren. Dat betekent dat programma’s en bestanden op servers verspreid over de wereld worden bijgehouden, in plaats van lokaal op je eigen computer. Denk hierbij aan online muziekservice Spotify of Google’s Chromebook waarop enkel een veredelde browser terug te vinden is. Een ander buzzwoord was “gamification”: het gebruik van speltechnieken op websites en diensten. Door interactie leuk en uitdagend te maken, worden gebruikers verleid om meer betrokken te zijn. Op Foursquare bijvoorbeeld kunnen zogenaamde “badges” en “mayorships” verzameld worden. Maar niet enkel ontspanningsdiensten passen dit toe. Ook de softwarebedrijven SAP, IBM en Deloitte gebruiken al gamification bij het ontwikkelen van bedrijfssoftware.

The Internet of Things

Ten slotte een voorspelling. We hebben toegang tot het Internet via computers, smartphones en tablets. Maar we staan er niet bij stil dat ook gps-systemen, gameconsoles en audiospelers tegenwoordig geconnecteerd zijn. De trend waar alle mogelijke voorwerpen met elkaar en met het Internet verbonden worden, is al jaren bezig maar begint stilaan voelbaar te worden. Een evolutie die zich volgend jaar zal voortzetten. Tot zelfs je magnetron, je fiets of zelfs je balpen verbonden zullen zijn met het Internet.

wezzo:

Autistic team manager for a high school basketball team gets to play in the last game. What he did surprised everyone.

Update: OK wow, apparently this was from 2006, he won an ESPY for it.

[reddit]

And I don’t wanna live that way 
Reading into every word you say 
You said that you could let it go 
And I wouldn’t catch you hung up
on somebody that you used to know…

wezzo:

That live mashup by the 17-year-old French genius? Here it is with all the music videos synced.

ipfinland:

Nightly builds for the mobile application!

Suddenly…

wezzo:

Baby trashes bar in Las Palmas.

Later she bribed a metro cop with a pie and a bottle.

De slagroom was ingezakt: geglazuurde aardbeitjes sopten in vaalbeige prut dat eerder een aardig opgeklopt helder wit kroontje vormde. Het leek wel snot op een schaaltje. Het koekje was zacht geworden, doorweekt door de geschifte room, slijmerig door gesmolten suikerglazuur. Mijn lepel ging erdoorheen als door boter. Geen krakje, geen wegspringend kruimeltje.

Een klodder schoof van het kartonnetje en spatte open op de vuile aarde onder het bankje. De blinkende brij werd onmiddellijk door tientallen kruipbeesten overmeesterd die zich snel, ploeterend met plakkende pootjes, alweer uit de voeten probeerden te maken.

Ik schopte de gevallen klodder in het water en at de rest van de smurrie op. Vuile beesten. Blijf van mijn aardbeientaartje. 

Ik kan dit niet, ik ben op. Kapot.

De laatste druppel is uit de citroen geperst. Een pitje springt nog hopeloos de dieperik in. Als een laatste stuiptrekking van het onthoofde pluimveedier. Een gulp bloed op de schone grond. Donsveertjes dwarrelen neer en blijven plakken. 

Geen laatste woord, geen laatste wens. Medogenloos priemt het mes zich. In haar hals. Langzaam, pijnlijk. Niet onverwacht, wel onvoorspelbaar. Als een stortvloed bij klare hemel. Druipend, nat. 

Waarom heb ik geen paraplu meegebracht. Mag ik mijn broek hier laten drogen?

Rewind

Wish for a place where you want to be

icelandwantstobeyourfriend:

Halló.

I do not know what an “emo” is, but I have heard that many humans think that my horses have “emo” haircuts, and also that they are not very impressed by my volcanoes.

Here is one of them, photo-graphed by Soffía Gísladóttir, who takes many good pictures, and puts them on the inter-net for you to see.

See you soon
- Iceland